LYRICISTS

Lyricist Kasarlasyam

వర్మ మాటలకి కన్నీళ్లొచ్చేశాయి!

 

పదేళ్లకిందటి పాట ‘నీలపురి గాజుల ఓ నీలవేణి’, రెండేళ్లకిందటొచ్చిన ‘బొమ్మల్లే ఉన్నదిరా పోరీ’, గతేడాది అదరగొట్టిన ‘దిమాక్‌ ఖరాబ్‌’, ఈ ఏడాది సంచలనం సృష్టించిన ‘రాములో రాములా’… వీటి మధ్య ఉన్న సామ్యం, సంబంధం ఏమిటీ…? సామ్యం అందరికీ తెలిసిందే… ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉన్న తెలుగు యువతని ఊపేసిన పాటలివి. ఇక సంబంధం అంటారా… అవన్నీ కాసర్ల శ్యామ్‌ రాసినవి! తెలుగు పాటలమ్మ తోటకి కొత్త మాలిగా వచ్చి మత్తెక్కించే గీతాలు పూయిస్తున్న ఈ యువ కలం వెనకున్న కథ… అతని మాటల్లోనే…

మార్చి 17… కరోనా మనదేశంపైన అప్పటికింకా తన పంజా విప్పలేదు. ఆ రోజు ఉదయాన్నే హైదరాబాద్‌ నుంచి బయల్దేరి చెన్నై చేరుకున్నాం. విమానాశ్రయం నుంచి నేరుగా టి.నగర్‌లోని ఇళయరాజాగారి ఇంటికి వెళ్లాం. కృష్ణవంశీ తెరకెక్కిస్తున్న ‘రంగమార్తాండ’ పాటల సిట్టింగ్‌ కోసం ఈ ప్రయాణం. రాజాగారి ముందు కూర్చుని పల్లెల్లో పిల్లలు పాడుకునే జాజిరి గీతాల శైలిలో ఓ పాట రాశాను. నేను ఆ పాటని పాడి వినిపిస్తున్నప్పుడే రాజాగారు నవ్వి ‘నీకు పాడటం కూడా వచ్చా! సరే ట్రాక్‌లో నువ్వే పాడు!’ అని నా చేతే పాడించారు. ఇళయరాజా ముందు గీత రచయితగా కూర్చోవడం, నా పాట ఓకే కావడం, దాన్ని నేనే పాడటం… ఇవన్నీ మనసుని దూదిపింజలా చేస్తున్నాయి కానీ గుండెలోని మరోమూల నుంచి సన్నగా కన్నీటి తడి కూడా మొదలైంది. సాయంత్రం అయ్యేటప్పటికి ఆ తడి పెరిగి ‘దూదిపింజ మనసు’ని బరువుగా మార్చింది. ఆ కన్నీటి తడికి కారణం ఆ రోజు చెన్నైలో నేనున్న ఆ ప్రాంతం… దానితో ముడిపడ్డ మా నాన్న జ్ఞాపకం. ఈ టి.నగర్‌లోనే ఒకప్పుడు తెలుగు సినిమా పరిశ్రమ దేదీప్యమానంగా వెలిగింది. ఆ వెలుగుని చూసి ఇక్కడికొచ్చిపడి తన ఆశల్ని మసిచేసుకున్న ఎంతోమంది రంగస్థల నటుల్లో మా నాన్న మధుసూదనరావూ ఒకరు. ఇక్కడే ఓ గదిని అద్దెకి తీసుకుని తినీతినకా సినిమా అవకాశాల కోసం తిరిగినవాడాయన. నాన్న అలా ఓడిపోయి వెను   తిరిగిన అదే ప్రాంతానికి ఇప్పుడు కాస్తోకూస్తో జనాదరణ సాధించిన పాటల రచయితగా నేను వెళ్లడం… నన్ను ఉద్వేగానికి లోను చేస్తోంది. ఆరోజు టి.నగర్‌, ఉస్మాన్‌ రోడ్డు, పానగల్‌ పార్కు… నాన్న మాటల్లో ఒకప్పుడు వినిపించే పేర్లన్నీ గుర్తుచేసుకుంటూ ఆ ప్రాంతంలో నడవడం మొదలుపెట్టాను. అలా నడుస్తూ ఆయన వేలుపట్టుకుని నేను ఇప్పటిదాకా నడిచిన నా పాటల ప్రయాణాన్ని నెమరేసుకున్నాను…

నా దశని మార్చారు…
మాది హన్మకొండ. రంగస్థల నాటకాలకి పెట్టని కోట అది. అప్పట్లో ప్రఖ్యాత జానపద గాయకులు వరంగల్‌ శంకరన్న, సారంగపాణీలు ప్రతి బడికీ వచ్చి పిల్లలతో నాటకాలు వేయించేవారు. ఆరోతరగతిలో ఉన్నప్పుడు వాళ్ల కంట్లోపడ్డాను. నాకు ‘మంత్రాల ముత్తిగాడు… తంత్రాల సత్తిగాడు’ అనే పాటనీ, దాని డ్యాన్సునీ నేర్పిస్తే మహారాజులా పెట్టుడు మీసం మెలేసి డ్యాన్సులు చేశాను. ఆ నటనకి నాకు జిల్లాలోనే ఫస్ట్‌ ప్రైజు వచ్చింది. ‘ఎవరీ పిలగాడు’ అని తెలియనివాళ్లు అడిగితే ‘కాసర్ల మధుసూదనరావు వాళ్లబ్బాయి!’ అని చెబుతుండేవారు అందరూ. అప్పుడే నాకు అర్థమైంది… నాన్నకి అక్కడున్న గౌరవం ఏమిటో. చిన్నప్పుడే రంగస్థల నాటకాల్లో పేరుతెచ్చుకున్న నాన్న సినిమాల్లో అవకాశాల కోసం వెళ్లారు. అప్పటికే నీటి సరఫరా శాఖలో ఉద్యోగిగా ఉన్న ఆయన లాంగ్‌ లీవు పెట్టిమరీ మద్రాసులో మకాంపెట్టారు. నెలకోసారి మాత్రమే ఇంటికొచ్చేవారు. వచ్చినప్పుడల్లా వరంగల్‌ థియేటర్‌లలో తాను నటించిన సినిమాలని  చూపేవారు. అన్నీ చిన్న చిన్న పాత్రలే. ‘చలిచీమలు’, ‘రోజులు మారాయి…’ ఇలా 26 సినిమాల్లో కనిపించినట్లు చెబుతారు. మొత్తానికి సినిమాల్లో ఆయన ఆశించినంత స్థాయికి వెళ్లలేకపోయారు. ఇంట్లో మేం ముగ్గురం పిల్లలం… అన్నయ్యా, నేనూ, మా చెల్లి. ఉద్యోగంలో ‘లాంగ్‌ లీవ్‌’ కారణంగా నాన్నకి సగం జీతమే వచ్చేది. ఆ సగం జీతంతో ఇటు మా కడుపులు నిండటం, అటు మద్రాసులో నాన్న సినిమా ప్రయత్నాలు సాగడం కష్టమైంది. ఒకదశలో నాన్న ఉద్యోగం పోయే ప్రమాదమూ వచ్చింది. అదే జరిగితే పిల్లలం మాకు భవిష్యత్తు ఉండదనుకున్నారేమో… సినిమాలకి శాశ్వతంగా స్వస్తి పలికి వచ్చేశారు. మా కోసం ఆ నిర్ణయం తీసుకోవడం వెనక కళాకారుడిగా ఆయన ఎంత నరకం అనుభవించి ఉంటారో ఇప్పుడు అర్థమవుతోంది! నేను మెల్లగా వరంగల్‌ శంకరన్న, సారంగపాణీల శిష్యుణ్ణయ్యాను. చుట్టుపక్కలవాళ్లందరూ ‘మీకు తగ్గ వారసుడే వచ్చాడు!’ అనేవారు నన్ను చూపించి. మెల్లగా నాన్నతోపాటూ నాటకాల్లో నటించడం మొదలుపెట్టాను. పదో తరగతయ్యాక నేరుగా సినిమా యాక్టర్‌ని అయిపోదామని కలలు కనడం ప్రారంభించాను. అప్పుడే నాన్న నా జీవిత గమనాన్ని మార్చే మాట చెప్పారు… ‘సినిమా రంగంలో నటులుగా నిలబడాలంటే అద్భుతమైన నటనా సామర్థ్యం ఉండాలి లేదా మనకి గట్టి నేపథ్యమన్నా కావాలి. అవి రెండూ మనకు లేవు. సినిమాల్లో మనలాంటివాళ్లకున్న ఒకే అవకాశం పాటలూ, సంగీతం ద్వారా వెళ్లడమే. అది కూడా నువ్వు పీజీ చేశాకే…!’ అన్నారు. అంతేకాదు నా దృష్టిని అప్పట్నుంచీ సాహిత్యంవైపు మళ్ళించారు. తెలుగులోని గొప్ప కవితా సంకలనాలన్నీ నా చేత చదివించారు. కాళోజీ, అలిసెట్టి ప్రభాకర్‌లాంటివాళ్ల దగ్గరకు నన్ను తీసుకెళ్లారు! అలాంటి వాతావరణంలో ఉంటే… కలం కవితలు రాయకుండా ఉంటుందా? ఇంటర్‌ చదివేటప్పటికే నాటక సమాజాల కోసం పాటలు రాయడం ప్రారంభించాను. అప్పట్లో అక్షరాస్యత కార్యక్రమాల కోసం జానపద బృందాల్లో పాటలు పాడేవాళ్లు కావాలంటే నేను వెళ్దామనుకున్నాను. నాన్న వద్దంటారని తెలిసి… ఇంట్లో ఎవరికీ చెప్పకుండా వెళ్లి ఓ జానపద బృందంలో చేరిపోయాను. దాదాపు మూడు నెలలపాటు వరంగల్‌ జిల్లాలోని పల్లెపల్లెకీ వెళ్లి పాటలు పాడాను, అప్పటికప్పుడు గేయనాటికలు రాసి నటించాను. ఆ అనుభవమే నాకు తెలుగు నుడికారంలోని మట్టిపరిమళాన్ని పరిచయం చేసింది. పలుకుబడులూ, సామెతల్ని నా పాటల్లో అందంగా చొప్పించడం అప్పటి నుంచే మొదలైంది.

మొదటి పాట…
డిగ్రీలోకి వెళ్లడానికి ముందే సినిమా గేయరచయితగా మారాలని మనసు తహతహ లాడినా నాన్న చెప్పినట్టు పీజీ దాకా ఆగాను. అది కాగానే హైదరాబాద్‌ బస్సెక్కాను. మొదట్లో కడుపు నింపుకోవడం కోసం ప్రైవేటు జానపద గీతాలు తయారుచేసే క్యాసెట్టు కంపెనీలతో కలిసి పనిచేయడం మొదలుపెట్టాను. తెలుగు విశ్వవిద్యాలయంలో జానపదాలపైన ఎం.ఎ., ఎంఫిల్‌ కోర్సులో చేరడంతో హాస్టల్‌ సమస్య తప్పింది. యూనివర్సిటీ పరిచయాల ద్వారా ప్రభుత్వ కార్యక్రమాల కోసం ప్రచార గీతాలు రాయడంతోపాటూ నాటకాలూ వేసేవాణ్ణి. ఆ తర్వాత వివిధ రాజకీయ పార్టీలకీ ప్రచార గీతాలు రాసివ్వడం మొదలుపెట్టాను. అప్పట్లో ప్రతి క్యాసెట్టుకీ లక్ష రూపాయలు చేతికొచ్చేవి. దాంతో డబ్బుకి ఢోకాలేకుండా పోయింది. వీటితోనే కాలంగడుపుతున్న నన్ను మళ్లీ నాన్నే నిద్రలేపారు. ‘నువ్వు హైదరాబాదుకి ఏ లక్ష్యంతో వెళ్లావు… చేస్తున్నదేమిటీ?’ అని నిలదీశారు. దాంతో మళ్లీ స్టూడియోల చుట్టూ తిరగడం మొదలుపెట్టాను. రెండేళ్ల తర్వాత నా స్నేహితుడి ద్వారా ‘చంటిగాడు’ సినిమాకి అవకాశం వచ్చింది. ఆ సినిమా దర్శకురాలు జయ ఓ జానపద గీతం రాయమన్నారు. రాసిచ్చాను కానీ… తీరా సిట్యుయేషన్‌ మారిపోవడం వల్ల ఆ పాట తీసేయడంతో ఉసూరుమనిపించింది. కొద్దిరోజుల తర్వాత జయ మళ్లీ ఫోన్‌ చేశారు. ‘హీరో ఇంట్రడక్షన్‌ కోసం ఓ పెద్ద రచయిత పాట రాశారు కానీ అది నాకు నచ్చలేదు. ఆయన్ని ఇంకో వెర్షన్‌ అడిగే సమయం లేదు. నువ్వు రాసివ్వగలవా?’ అన్నారు. ట్యూన్‌ విని అప్పటికప్పుడే రాసిస్తే ఆమె వెంటనే ‘ఓకే’ చెప్పారు. ‘కొక్కొరొకో…’ అనే ఆ పాటని శంకర్‌ మహదేవన్‌ పాడారు. ఆయనకి నేను వీరాభిమానిని! నా పేరుతో వచ్చిన తొలి పాటని నా అభిమాన గాయకుడే పాడటంతో నా ఆనందానికి అవధుల్లేవు.

‘నీలపురి గాజుల…’
అప్పట్లో తెలుగు విశ్వవిద్యాలయంలో నేను వీధినాటక బృందం ఒకటి నడుపుతుండేవాణ్ని. కృష్ణవంశీ ‘మహాత్మా’ సినిమాలో ‘ఇందిరమ్మ ఇంటిపేరు…’ పాటలో కనిపించేందుకు ఓ వీధినాటక బృందం కావాలనుకున్నారు. ఎవరో మా గురించి చెబితే రమ్మన్నారు. చిత్రీకరణప్పుడు రాత్రుల్లో సరదాగా నేను రాసిన ‘నీలపురి గాజుల…’ పాట పాడుకునేవాళ్లం. అది కృష్ణవంశీకి నచ్చి ఆ పాటని సినిమాలో వాడదామన్నారు. నా చేతే పాడించారు కూడా! ఆ సినిమాలో హీరోయిన్‌ పాత్ర పేరు మొదట కస్తూరి అనే పెట్టారు. కానీ నీలపురి గాజుల పాటలో ‘కృష్ణవేణీ’ అని వస్తుంది కాబట్టి ఆ పేరే ఖరారు చేశారు… అప్పటికి సగం సినిమా షూటింగ్‌ పూర్తయినా సరే! ఆ పాట ఆయనకి అంతగా నచ్చింది. ఆ తర్వాత దర్శకుడు మారుతి తొలి సినిమా ‘ఈరోజుల్లో’ని ‘ట్రింగ్‌ ట్రింగ్‌’, ‘బస్టాప్‌’ చిత్రంలోని ‘కలలకే కనులొచ్చినా…’ పాటలు కాలేజీ కుర్రాళ్లకి బాగా కనెక్ట్‌ అయ్యాయి. ఓసారి సంగీత దర్శకుడు సాయి కార్తిక్‌, రామ్‌గోపాల్‌ వర్మ ‘రౌడీ’ సినిమా అవకాశం ఉంది రమ్మని పిలిచాడు. నేను వెళ్లగానే వర్మ ‘నీకు పెళ్లైందా?’ అని అడిగారు. ‘ప్రేమ పెళ్లండీ…’ అని చెప్పాను. ‘అయితే నీ భార్యని నువ్వు ఎక్కువే ప్రేమిస్తావు. సరే… నీ భార్య చచ్చిపోయిందనుకుని ఆమె కోసం ఓ పాట రాయి’ అన్నారు. ఆ మాటకి నా కళ్లలో జివ్వున నీళ్లు తిరిగాయి. నా భార్య రాధిక అప్పుడు నిండు గర్భిణి. అసలే రేపోమాపో కాన్పు… ఎలా ఉంటుందో ఏమోనని ఆందోళనలో ఉండగా వర్మ అలా అనడాన్ని తట్టుకోలేకపోయాను. ఏడుస్తూనే ఇంటికెళ్లాను. అయినా సరే నేను ఓ ప్రొఫెషనల్‌ రైటర్‌నని నిరూపించాలనుకున్నాను. అర్ధగంటలో ‘నీ మీద ఒట్టు…’ పాట రాసిచ్చాను! ఆ వేగం ఆయనకి నచ్చినట్టుంది. ఇంకో పాట… మరో పాట అంటూ అన్ని పాటలూ నాచేతే రాయించారు. వర్మని మెప్పించడం… అదీ సింగిల్‌ కార్డు సాధించడం ఇండస్ట్రీలో నాకు మంచి గుర్తింపునిచ్చింది. నా కెరీర్‌లో ‘నీలపురి గాజుల…’ పాట ఓ మంచి మలుపునిస్తే మణిశర్మ సంగీత దర్శకత్వంలో ‘లై’సినిమాలోని ‘బొమ్మోలె…’ మరో పెద్ద మలుపునిచ్చింది. దాని తర్వాత నేను రాసినవన్నీ హిట్టు పాటలే. పూరీ జగన్నాథ్‌గారి ఇస్మార్ట్‌ శంకర్‌లోని ‘దిమాక్‌ ఖరాబ్‌’, ‘బోనాలు’ పాటలు నాస్థాయిని పెంచాయి. ఇక ‘రాములో రాములా…’ నన్ను ప్రపంచంలోని తెలుగువారందరి చెంతకు చేర్చింది. ఓ రోజు సిరివెన్నెల సీతారామశాస్త్రిగారు పిలిచి ‘నీ పాట నన్ను నిజంగానే ‘ఆగం’ చేస్తోందిరా! నా మనవళ్లందరూ నా పాట(సామజవరగమనా!)ని కాదని నీదే వింటున్నారు. 2020… నీ నామ సంవత్సరం అనిపిస్తోంది. దున్నెయ్‌ ఇక…’ అన్నారు. అంతకంటే పెద్ద ఆశీర్వచనం ఏం ఉంటుంది?!

ఆ సంతృప్తితోనేనా?
ఇండస్ట్రీలో నా విజయాలకి నాన్న ఎంత సంతోషించారో… ఎంత సంబరపడ్డారో! ఆ ఆనందాన్ని పూర్తిగా ఆస్వాదించనీయకుండానే ఆయన్ని పక్షవాతం కబళించింది. హైదరాబాద్‌కి తీసుకొచ్చి ఆయన్ని నేనే చూసుకుంటూ ఉండేవాణ్ణి. అప్పుడే ‘రాజా ది గ్రేట్‌’ సినిమాలో టైటిల్‌ సాంగ్‌ కోసం పల్లవి రాయమన్నారు. రాశాను. ఇంతలో నాన్న పరిస్థితి విషమించి ఆయన కన్నుమూశారు. మళ్లీ నేను మనిషిలా మారడానికి ఇరవై రోజులు పట్టింది. మన ఇండస్ట్రీలో మామూలుగా ఎవరికోసమూ ఏ పాటా ఆగదు. కానీ అనిల్‌ రావిపూడి నా కోసం ఆ పాటని ఆపాడు. ఆ రకంగా ఆ పల్లవికీ, చరణానికీ మధ్య నాన్న ప్రాణం పోయింది!

కృష్ణవంశీ తీస్తున్న ‘రంగమార్తాండ’ ఓ రంగస్థల కళాకారుడి కథ! నాన్న కూడా రంగస్థల నటుడు కావడం… ఒకప్పుడు ఆయన అవకాశాల కోసం వెతికిన ప్రాంతంలోనే నేను ఇప్పుడు మరో రంగస్థల నటుడికి సంబంధించిన కథకి పాటలు రాయడం… ఇవన్నీ యాదృచ్ఛికమేనని తెలిసినా మనసు నమ్మనంటోంది. దీని వెనక ఇంకేదో అంతస్సూత్రం ఉందని నమ్మమంటోంది. ఇలాంటి నమ్మకాలే ఒక్కోసారి జీవితానిక్కావాల్సిన స్ఫూర్తినిస్తాయనిపిస్తోంది..!

 

3dd520a7-b144-41e3-8174-e625b2fbb2a4

 

Lyricists Bhuvanachandra – Vennelakanti


బాగా రాయకపోతే ఇంటికెళ్లాలన్నారు

ఒకరు పాటలో ఆర్ద్రత నింపితే.. ఇంకొకరు పాటకు రసికత పూస్తారు. ఒకరు మాట లోతు వెదికెతే.. ఇంకొకరు మాటను ఎవరెస్టుకు తీసుకువెళతారు. ఒకరు ఎయిర్‌ఫోర్స్‌ నుంచి పాటలవైపు వస్తే… ఇంకొకరు కవిత్వం నుంచిసినిమాలకు వచ్చారు. వీళ్లేవరంటే… శేష పూర్ణానంద పెద గురురాజు, రాజేశ్వర ప్రసాద్‌… వీరేం పాటలు రాశారు? అని మీ కళ్లు ఇంత పెద్దవయ్యాయి కదా! వాళ్లిద్దరూ భువనచంద్ర, వెన్నెలకంటి. పైరెండు అసలు పూర్తిపేర్లు. ఈ ఇద్దరూ ఒకరినొకరు ఇంటర్వ్యూ చేస్తే..

వెన్నెలకంటి: ఎయిర్‌ ఫోర్స్‌ నుంచి ఇటువైపు గాలి ఎలా మళ్లింది?
భువనచంద్ర: చివరి నాలుగు సంవత్సరాలు విజయవాడలో పనిచేశాను. అప్పుడు ప్రముఖ రచయిత్రి తెన్నేటి హేమలత గారు నా పాటలు బాగున్నాయని మద్రాసుకి తన మేనకోడలు జలంధర, ఆమె భర్త, ప్రఖ్యాత నటుడు చంద్రమోహన్‌ల దగ్గరికి పంపించారు. నాకు మొదటి అవకాశం ఇచ్చింది విజయ బాపినీడు గారు. నా ఉద్దేశం తెలుసుకున్న తరువాత మాట తీసుకున్నారు.. బాగా రాస్తే మద్రాసులో ఉండాలి, లేకపోతే వాపస్‌ ఊరెళ్లిపోవాలని. ‘నాకూ పెళ్లాం కావాలి’ తమిళ మాతృకకి కారులో పంపించారు. టైటిల్‌ సాంగ్‌ కావాలన్నారు కదా అని టైటిల్స్‌ వరకు చూసి పాట రాసుకొని వెనక్కొచ్చాను. ఆశ్చర్యపోయారు. నా పాట చూసి ఆయనే మద్రాసులో ఉండిపొమ్మన్నారు. ఓఎన్‌జీసీలోనూ ఉద్యోగం వచ్చింది. తర్వాత సినిమాల్లోకొచ్చేశా.

వె: రాయడం ఎప్పుడు మొదలుపెట్టారు?
భు: ఎయిర్‌ఫోర్స్‌లో చేరాక పాటలు రాయడం మొదలుపెట్టాను. పాటలు, కవితలు అన్నీ కలిపి నాలుగు వేలు రాసుకున్నాను. నా కోసం. సినీ రంగానికి వచ్చిన తరువాత మరొక రెండు వేలు రాసుకున్నాను. అవి నా డైరీల్లో భద్రంగా ఉన్నాయి. ‘మరల తెలుపనా ప్రియా’ వంటి హిట్‌ పాటలు కొన్ని ఇలా ముందు రాసి పెట్టుకున్నవే.

వె: మీరు రాయకూడదనుకున్న పాటలున్నాయా?
భు: అమ్మ, అక్క సెంటిమెంట్‌ పాటలు రాయను. ఎందుకో గాని అవి అనుభూతి, వివరణలకు అందనివని అనిపిస్తుంది. అయినా కరుణాకర్‌ రెడ్డి గారి పట్టుదల మీద ‘బ్యాండ్‌ బాలు’కి తల్లి మీద పాట రాయాల్సొచ్చింది. ‘అక్క’ సీరియల్‌దీ అదే పరిస్థితి. అయితే, ఆ పాట పాడిన బాలు గారు తమను పెంచి పెద్ద చేసిన అక్కను తలచుకున్నారు. చాలా సంతోషంగా అనిపించింది.

వె: మీ మీద పడిన ముద్ర గురించి మీ అభిప్రాయం?
భు: (నవ్వు) నాకొచ్చిన పాటల్లో అల్లరి పాలెక్కువ. కొసరాజు గారనగానే ‘జానపద’, సముద్రాల గారికి ‘భక్తి’, కృష్ణశాస్త్రి గారికి ‘భావ గీతాలు’, శ్రీశ్రీ గారికి ‘విప్లవం’ అని పేర్లు ఏర్పడిన్నట్టుగా నామీద ‘శృంగార, హుషారైన గీతాలన్న ముద్ర పడింది. సంతోషం. ఈ పాటలన్నీ నిజంగా హుషారుగా రాశాను. హీరోని బట్టి మాటలను ఉపయోగించాను. డ్యూయెట్‌లలో నిజానికి పెద్ద అర్థం ఉండదు. ప్రేయసీ ప్రియులు ఎంతసేపూ ఏం మాట్లాడుకుంటారు? ఏమీ ఉండదు. అయినా ఉపయోగించే పదాల్లో ఇంటిమసీ ఉండాలి. ఒక తీయదనాన్ని తీసుకురావాలి. పాట విన్నా, చూసినా హుషారనిపించాలి. ఇదంతా రాయడాన్ని బాగా ఆస్వాదించాను. వీటితోపాటు చాలా మంచి భావయుక్తంగా ఉండే పాటలు రాసే అవకాశాలు కూడా వచ్చాయి. అందుకు భగవంతుడికి ధన్యవాదాలు.

మా మనసులకు వయసు అంటదుఆకాశంలో ఎగురుతూ వెళ్లే సంగీతాన్ని, సాహిత్యాన్ని నేలకు దింపి సామాన్యుడికి అందించింది సినిమా మాత్రమే. ఈ సంగీతాన్ని గాని, సాహిత్యాన్ని గాని చులకనగా చూడకూడదు. సినీ రచయితలైనందుకు మేము గర్వపడుతున్నాం. ఎప్పుడూ హుషారైన పాటలు రాస్తూంటాం, కొత్తదనాన్ని వెతికి వాటిలో జొప్పిస్తుంటాం. అందుకే మా మనసులకి వయసు అంటదు.
ప్రమాణాలు మారుతుంటాయి1955- 60 చివరిదాకా తెలుగు సినిమాకి స్వర్ణయుగం. అద్భుతాలు అనదగిన సినిమాలు, పాటలు వచ్చాయి. అద్భుతమైన పద విన్యాసాలు, చెప్పీచెప్పని అందమైన భావాలు వెల్లడయ్యాయి. 70ల వరకు ప్రమాణాలు మారలేదు. అప్పటి ఉదాత్తమైనటువంటి పేర్లు, పాత్రలు ఉన్న దగ్గరి నుంచి నెగెటివ్‌ షేడ్స్‌ ఉన్న పేర్లు, పాత్రల వరకు సినిమా మారింది. తరం మారినప్పుడంతా సంబోధన, కట్టూబొట్టూ మారతాయి. ప్రమాణాలు మారతాయి. ఇది సహజమైన విషయం. ఆ మారుతున్న ప్రమాణాలే పాటలను కూడా నిర్దేశిస్తాయి.
థియేటరే నా మహాగురువుభువనచంద్ర: నీ రచనల గురించి చెప్పు బుల్లెబ్బాయ్‌!
వెన్నెలకంటి: 11 ఏళ్ల వయసులో ఆటవెలదిలో ‘భక్త దుఃఖనాశ పార్వతీశ’ మకుటంతో శతకం రాశాను. 13 ఏళ్లకి కందంలో లలితా శతకం రాశాను. కాలేజీకొచ్చాక ఒక శ్రీరామనవమి రోజు 108 పద్యాలు రాశాను. అభ్యుదయ కవిత్వం పరిచయమయ్యాక, స్టేట్‌ బ్యాంక్‌ ఆఫ్‌ ఇండియాలో చేరాక  ‘ఉషోదయం ఆపలేవు’ కవితా సంపుటిని కూర్చాను. ‘ఆత్మావత్‌ సర్వభూతాని’, ‘యత్ర నార్యస్తు పూజ్యంతే’ సాంఘిక నాటికలు రచించాను.భు: అంత చిన్న వయసులో అంత భాష ఎలా అలవడింది తమ్ముడూ!?
వె:అంతా నా మహాగురువు దయ. (నవ్వు) నెల్లూరులో మా ఇంటి దగ్గర విజయలక్ష్మి టాకీసుండేది. అన్నీ పాత సినిమాలే, ఎక్కువగా పౌరాణికాలే ఆడేవి. ఒక్కొక్కటీ రెండుమూడు సార్లైనా చూసేవాణ్ణి. అలా అంతో ఇంతో భాష పట్టుబడింది. అందుకే ఆ థియేటరే నాకు మహాగురువు. ఆ తరువాత ఒక కవి సమ్మేళనంలో నాగభైరవ కోటేశ్వరరావు గారు పరిచయమై తదనంతరం నాకు గురువు, తండ్రి అయ్యారు. ఆయన పేరుతో పదేళ్లుగా ఏడాదికొకసారి అవార్డ్‌ ఇస్తున్నాను.

భు: నీ సినీ జీవితంలో మరచిపోలేని వ్యక్తులు?
వె: నాకు మొదటి అవకాశం ఇచ్చిన నటులు ప్రభాకర్‌ రెడ్డి గారు. నేనీ స్థితిలో ఉన్నందుకు కారణమైన ఎస్పీ బాలసుబ్రహ్మణ్యం గారు. కోదండపాణి గారు బాలసుబ్రహ్మణ్యం గారి అవకాశాల కోసం ఎంత కృషి చేశారో ఈయన నాకోసం అంతకంటే ఎక్కువే చేశారు. శేష గిరీశం సంగీతానికి పాటలు రాయడం వల్ల సినిమా పాటలు రాయడం తేలికైంది. నేను బ్యాంక్‌లో పని చేస్తుండగా నటుడు, నాటక దర్శకుడు వై.కామేశ్వరరావు బాలు గారికి పరిచయం చేశారు. నేను కవిత్వంలో అన్ని శాఖాలూ రాసినా.. ‘నీకు పాట మీద పట్టుంది. దాన్ని గట్టిగా పట్టుకో’ అని సూచించింది పాత్రికేయుడు   ఎం.వి.ఎస్‌ ప్రసాద్‌. ఈ ఐదుగురినీ ఎప్పటికీ మరచిపోలేను.

భు: నీ పాటల్లో కొన్ని మరపురాని వాటి గురించి చెప్పు?
వె: నా మొదటి పాటే లాలి పాటవ్వడం (చిన్ని చిన్ని కన్నయ్యకు వెన్నెల జోల) నా అదృష్టం. ‘మా వూరి మహారాజు’లో రాసిన ‘అమ్మా! నువ్వొకసారి బతకాలమ్మా’ పాటకు విలువ నేను అనుభవించినప్పుడు తెలిసింది. ఇక ‘మావయ్య అన్న పిలుపు’ గురించి చెప్పి తీరాల్సిందే. ఆ పాటని ఉన్నదున్నట్టు పెట్టమంటే భార్గవ ఆర్ట్స్‌ గోపాలరెడ్డి గారు అలాగే చేశారు. విశేషం ఏంటంటే.. ఆ తరువాత నా ఫ్రెండ్స్‌ శ్రీమతులు, అభిమానులు, అమెరికాలో ఉన్నవాళ్లూ అన్నయ్య అనడం మొదలుపెట్టారు. రాఖీ రోజున తప్పక ఫోన్‌ చేస్తారు.

భు: పిల్లలు శశాంక్‌, రాకేందులలో మాటకు ఎవరిని, పాటకు ఎవరిని పెట్టుకుంటావ్‌?
వె: వాళ్ల బలాలు నాకు తెలుసు కాబట్టి పెద్దబ్బాయ్‌ శశాంక్‌తో మాటలు, చిన్నవాడు రాకేందుతో పాటలు రాయించుకుంటా.

- గుడిమెళ్ల మాధురి, చెన్నై

గీతరచయిత ‘శ్రీమణి’

lyricist sreemani 1 lyricist sreemani 2

 

 

ప్రేమ వాళ్లది..కవిత్వం నాది! 
పాటకు మణిహారం

ప్రేమలో పడ్డారంటే ఎవ్వరైనా కవి కావాల్సిందే. యువ రచయిత శ్రీమణి స్నేహితుల ప్రేమ కోసం కవిగా మారాడు. తన కవిత్వంతో ఎన్నో ప్రేమకథల్ని కంచికి చేర్చాడు. ఆ అనుభవమే ఆయన్ని ప్రేమ పాటల స్పెషలిస్టుగా మార్చేసింది. చిత్రసీమలో కొత్త కలాల పదునెంతో చాటి చెప్పిన రచయితల్లో శ్రీమణి ఒకరు. పదాల్ని సరికొత్తగా పేర్చి… లోతైన భావుకతని నింపి… గుర్తుండిపోయే పాటలెన్నో రాశారు. ఇటీవల ‘మహర్షి’ కోసం ఆయన రాసిన పాటలన్నీ శ్రోతలకి చేరువయ్యాయి. శ్రీమణి విజయవంతమైన పాటల ప్రయాణం, ఆయన నేపథ్యం గురించి…

* పాటల రచయితగా ప్రయాణం ఎలా సాగుతోంది?
ఒక దశ నుంచి మరో దశలోకి అడుగుపెట్టిన అనుభూతి కలుగుతోంది. ‘మహర్షి’, ‘మిస్టర్‌ మజ్ను’ చిత్రాల్లోని గీతాలకు, ‘చిత్రలహరి’లోని ప్రేమవెన్నెల పాటకూ మంచి స్పందన వచ్చింది.

* పాటలు మొత్తం రాయాలన్నప్పుడు ఎదురయ్యే సవాళ్లేంటి?
మహేశ్‌బాబుకు ఒక పాట రాస్తే చాలనుకొన్నవాళ్లలో నేనూ ఉన్నా. మహర్షికి పాట రాయడం మొదలు పెట్టగానే… దర్శకుడు వంశీ ‘మొత్తం మీరే రాయండి’ అన్నారు. సంగీత దర్శకుడు దేవిశ్రీప్రసాద్‌ ప్రోత్సహించారు. ‘లవ్‌ ఫెయిల్యూర్‌’, ‘రైట్‌ రైట్‌’, ‘తొలిప్రేమ’, ‘మిస్టర్‌ మజ్ను’… చిత్రాలకు మొత్తం పాటలు రాశాను. ఎక్కువగా ప్రేమ నేపథ్యంలో పాటలు రాయడానికి ఇష్టపడేవాణ్ని. కాలేజీలో రాసిన ప్రేమకవిత్వమే కారణం. ప్రేమలో పడిన నా స్నేహితులు నాతో కవిత్వం రాయించుకొని తీసుకెళ్లేవాళ్లు. ప్రేమ వాళ్లది… కవిత్వం నాది అన్నమాట (నవ్వుతూ). నేను మాత్రం ప్రేమలో పడలేదండి. ‘మహర్షి’ సినిమా ప్రయాణం చాలా నేర్పింది. మొదటి పాటలో హీరో గెలుపుని చెబుతున్నా. విరామం సమయంలో వచ్చే పాటలో ఇదేనా నీ గెలుపు? అని ప్రశ్నిస్తా. పదరా పదరా… పాటతో ఇది కదా నీ దారి అని చెబుతున్నా. పతాక సన్నివేశాలకి వచ్చేసరికి ఇది కదా గెలుపంటే అని ఒక చిన్న సంతృప్తితో…  విజయానికి నిర్వచనం చెబుతాను. గమనిస్తే సినిమా కథంతా ఈ నాలుగు పాటలతో ప్రయాణమవుతుంది. నాకు ఇలాంటి అవకాశం నిజంగా ఒక పెద్ద సవాల్‌.  దర్శకుడు, సంగీత దర్శకుడు, కథానాయకుల ప్రోత్సాహంతో దాన్ని పూర్తిచేశా.

* అవకాశాల కోసం మీరు పడిన పాట్లు..?
పోరాటం చేయకుండా ఏదీ సులభంగా రాదు. హైదరాబాద్‌ వచ్చిన తొలినాళ్లలో ఒక పక్క సినిమా ప్రయత్నాలు చేస్తూ, మరో పక్క పార్ట్‌ టైమ్‌ ఉద్యోగాలు వెతుక్కున్నా. సాయంత్రం ఆరు నుంచి రాత్రి 11 వరకు పిజ్జా డెలివరీ బాయ్‌గా చేశా. అపోలో ఆస్పత్రిలో బి పాజిటివ్‌ అనే మేగజైన్‌కి సర్కులేషన్‌ మేనేజర్‌గా పనిచేశా. అలా ‘ఆర్య2’ సమయంలో కాశీ అనే ఒక స్నేహితుడి వల్ల తోట శ్రీనివాస్‌ పరిచయమయ్యారు. ఆయనవల్ల దర్శకుడు సుకుమార్‌కి సాహిత్యం అంటే ఎంత ఇష్టమో తెలిసింది. ఆర్య2 సినిమాలో సందర్భాలకి తగ్గట్టుగా నాకు నేను ఊరికే పాటలు రాసిచ్చాను. అవి నచ్చి ‘100% లవ్‌’ చిత్రంలో సుకుమార్‌గారు అవకాశం ఇచ్చారు.

*పాటకి ఎంత శక్తి ఉందా అని మీకనిపించిన మొదటి సంవత్సరం ఏమిట?
‘100 % లవ్‌’లో ‘అహో బాలు… పాటతో నా సినిమా ప్రయాణం మొదలైంది. ఇప్పటివరకు 300కి పైగా పాటలు రాసుంటా. ‘సెగ’ చిత్రంలో వర్షం ముందుగా… అంటూ సాగే పాటను దామినిగారు ‘పాడుతా తీయగా’ కార్యక్రమంలో పాడారు. అది నచ్చి ఎస్పీ బాలసుబ్రహ్మణ్యం గారు చాలా బాగుందని నన్ను ప్రత్యేకంగా మెచ్చుకున్నారు. దాంతో ఈటీవీ, ఈనాడుల్లో ఆ పాట గురించి నా ఇంటర్వ్యూ వచ్చింది. అది చూసే దర్శకుడు త్రివిక్రమ్‌గారు నాకు ‘జులాయి’, ‘సన్నాఫ్‌ సత్యమూర్తి’ చిత్రాలకి పాటలు రాసే అవకాశాన్నిచ్చారు. ఆ పాట గురించి ఎవరో ఒకరు ఏదో ఒక సందర్భంలో గుర్తు చేస్తుంటారు. అలా గొప్ప గొప్ప దర్శకులతో కలిసి పనిచేసే అవకాశాన్నిచ్చిన పాట అది.

* గీత రచయిత కావాలనే ఆలోచన ఎప్పుడు కలిగింది?
ఇంటర్‌మీడియట్‌ చదువుతున్నప్పుడు ‘వర్షం’ సినిమా పాటలు విడుదలయ్యాయి. ఆ పాటలే రచయిత కావాలనే లక్ష్యానికి బీజం వేశాయి. అంతకుముందు చిన్న చిన్న కథలు, వ్యాసాలు, పద్యాలు రాసి స్కూల్‌లో వినిపించేవాణ్ని.

* చిన్నప్పుడే రచనా వ్యాసంగంపై దృష్టి ఎలా మళ్లింది?
మాది ప్రకాశం జిల్లా చీరాల. అమ్మానాన్న నా చిన్నప్పుడే పోయారు. దాంతో అమ్మమ్మ రమణమ్మగారు, తాతయ్య కె.దత్తాత్రేయులుగారి దగ్గర పెరిగాం. చిన్నప్పట్నుంచీ నేను చదువుల్లో చురుకే. తాతయ్య శివభక్తుడు. స్తోత్రాలు చదివేవారు. అమ్మమ్మ రామాయణం పారాయణం చేసేవారు.  అలా వాళ్లిద్దరివల్లే పుస్తక పఠనం అలవాటైంది. ఆ అభిరుచే నన్ను ఇలా నడిపింది. డిగ్రీ తొలి ఏడాది పూర్తి కాగానే హైదరాబాద్‌కి వచ్చా. డిగ్రీ చదువుకుంటూనే గీత రచయితగా ప్రయత్నాలు మొదలు పెట్టా. నేనింత దూరం వచ్చానంటే కారణం మా అమ్మమ్మ, తాతయ్యలే.


* మన కథానాయకులు సాహిత్యంపై చూపుతున్న మక్కువ ఎంతో ప్రోత్సాహాన్నిస్తోంది. పవన్‌కల్యాణ్‌కి సాహిత్యం అంటే చాలా ఇష్ట్టం. ‘అజ్ఞాతవాసి’కి పనిచేస్తున్నప్పుడు ‘ధగ ధగ…’ అనే  పాట గురించి చర్చించడానికి వెళ్లా. ఆ సందర్భంలో ఆయన సాహిత్యం గురించి చెప్పిన మాటలు ఎప్పటికీ గుర్తుండిపోతాయి. అలాగే మహేశ్‌బాబు పదాల లోతు తెలుకుంటూ ఉంటారు.
* దర్శకుల్లో సుకుమార్‌ ఒక ప్రయోగశాల అయితే… త్రివిక్రమ్‌ ఓ పాఠశాల. సుకుమార్‌తో కలిసి ప్రయాణం చేస్తున్నప్పుడు ఎన్ని ప్రయోగాలైనా చేయొచ్చు. త్రివిక్రమ్‌తో ప్రయాణంలో ఎన్ని పాఠాలైనా నేర్చుకోవచ్చు. దిల్‌రాజుగారి ప్రోత్సాహం గొప్పగా ఉంటుంది.

గీత రచయిత ‘అందెశ్రీ’

lyricist andesri

గీత రచయిత ‘బండారు దానయ్య’

గీతరచయిత డా: సి.నారాయణ రెడ్డి

గీత రచయిత ‘వనమాలి’ [ మణిగోపాల్ ]

గీత రచయిత ‘కందికొండ’

సృష్టికర్తకే కాపీరైట్

గీత రచయిత ‘భాస్కర భట్ల రవికుమార్’

lyricist bhaskarabhatla 1 lyricist bhaskarabhatla 2lyricist bhaskar bhatala