Director Nandinireddy


ఎందుకలా చూస్తున్నారో అర్థమయ్యేది కాదు
అమ్మాయిలంతా తొక్కుడు బిళ్ల ఆడుకుంటుంటే.. తను మాత్రం అబ్బాయిలతో పోటీపడి మరీ క్రికెట్‌ ఆడి ‘పెంకిపిల్ల’ అనిపించుకుంది. మగాళ్లు ఆధిపత్యం చలాయించే చిత్రసీమలో అడుగుపెట్టే ధైర్యం బహుశా ఆ పెంకితనమే ఇచ్చుంటుంది. ప్యాంటూ, షర్టు, ఉంగరాల జుట్టూ వాలకం చూస్తే ‘మగరాయుడే’. కాకపోతే… లోలోపల ‘అమ్మాయితనం’ అలానే ఉంది. అందుకే సున్నితమైన కథల్ని వెండి తెరపై హృద్యంగా చూపిస్తుంది. తొలి సినిమాకే దర్శకురాలిగా నంది అవార్డు అందుకుని.. ‘యాక్షన్‌’ చెప్పగలిగే దమ్ము అమ్మాయిలకూ ఉందని నిరూపించింది… నందినిరెడ్డి. ప్రస్తుతం సమంతని ‘ఓ బేబీ’గా మార్చేసింది. ఈ సందర్భంగా నందినిరెడ్డిని పలకరిస్తే.. తన బాల్యం, బలం, బలగం.. అన్నింటి గురించీ ఇలా చెప్పుకొచ్చింది.

కొరియన్‌ చిత్రం ‘మిస్‌ గ్రానీ’ని ‘ఓ బేబీ’గా తీశారు. ఆ కథని తెలుగులో చెప్పాలని ఎందుకు అనిపించింది?
అయిదేళ్ల క్రితం ఆ సినిమా వచ్చింది. ఎప్పుడూ ఎవరూ చెప్పని కథ కాదు. చెప్పిన విధానం నాకు కొత్తగా అనిపించింది. చైనా, జపాన్‌, మలేసియా, ఫిలిప్పీన్స్‌.. ఇలా చాలా భాషల్లో ఈ కథని రీమేక్‌ చేశారు. అన్నిచోట్లా బాగా ఆడింది. తల్లిదండ్రులు, పిల్లల మధ్య ఉండాల్సిన బంధాన్ని చాలా అందంగా చూపించారు. ఈ కథని తెలుగువాళ్లకు చెప్పాలి అనిపించింది. అందుకే ‘ఓ బేబీ’గా తీసుకొస్తున్నాం. ఈ కథ చాలా భాషల్లో వచ్చినా నేను ‘మిస్‌ గ్రానీ’ని మాత్రమే చూశా. అదీ ఒక్కసారే. ఎందుకంటే… నేను తీసేది తెలుగు సినిమా. ఇక్కడి భావోద్వేగాలు వేరు. సినిమాని ప్రేక్షకుడు చూసే విధానం వేరు. 40 శాతం మార్పులూ చేర్పులూ చేసి, ఓ అచ్చమైన తెలుగు సినిమాలా ఆవిష్కరించాను.

70 ఏళ్ల బామ్మ 24ఏళ్ల పడుచు పిల్లగా మారిపోవడం ‘ఓ బేబీ’ కథ. మరి మీకా అవకాశం వస్తే ఏ వయసులోకి వెళ్లిపోవాలనుకుంటారు?
నాకింకా 70 ఏళ్లు రాలేదు కదా? (నవ్వుతూ). నిజంగా ఆ అవకాశం వస్తే నా బాల్యంలోకి వెళ్లిపోతా. ఎందుకంటే స్కూల్‌, కాలేజ్‌ లైఫ్‌ బాగా ఎంజాయ్‌ చేశాను. ఆటలు, స్నేహితులు, అమ్మమ్మ, తాత, తమ్ముడూ ఇలా సరదాగా సాగిపోయింది. దీపావళి వస్తే టపాకాయలు విపరీతంగా కాల్చేదాన్ని. సంక్రాంతికి గాలిపటాలు ఎగరేసేదాన్ని. క్రికెట్‌ బ్యాటు పట్టుకుంటే.. ఇక సందడే సందడి. నా బాల్య స్నేహితులు ఇప్పటికీ నాతోనే ఉన్నారు. స్కూల్లో నాటకాలు వేసేవాళ్లం. వక్తృత్వ పోటీల్లో పాల్గొనేదాన్ని. బోలెడన్ని సినిమాలు చూసేదాన్ని. వర్షం పడుతుంటే బైక్‌ మీద తడుచుకుంటూ షికారుకి వెళ్లేవాళ్లం. కాలేజీ గోడలు దూకి సంతోష్‌, స్వప్న థియేటర్లలో సినిమాలు చూశాం. ఒక్కటేంటి? నేను చేసిన అల్లరి అంతా ఇంతా కాదు. ఆ రోజులన్నీ మళ్లీ రావాలనుకుంటాను.

పదకొండుమంది అబ్బాయిలు ఆడే క్రికెట్‌ ఆటలో.. అమ్మాయిగా మీకెలా చోటు దక్కింది?
మా ఇంటి పక్కనే క్రికెట్‌ ఆడుకునేవాళ్లు. రోజూ గోడ పక్కన నిలబడి చూస్తూ ఉండేదాన్ని. ఓరోజు ఓ టీమ్‌లో 10మందే వచ్చారు. మరో ప్లేయర్‌ కోసం వాళ్లు ఎదురుచూస్తున్నారు. ఇదే అవకాశం అనుకుని ‘నేనూ ఆడనా’ అని అడిగాను. వాళ్ల అవసరం కొద్దీ నన్ను టీమ్‌లోకి తీసుకున్నారు. బ్యాట్స్‌మెన్‌ కొట్టిన బంతి ఎలా ఆపాలో అర్థమయ్యేది కాదు. అందుకే నా గౌన్‌ అడ్డం పెట్టి ఆపేసేదాన్ని. ‘అదేంటి? అలా ఆపకూడదు’ అని గొడవ పెట్టుకుంటే.. ‘బంతిని ఆపానా? లేదా? ఎలా ఆపితే నీకేంటి?’ అని నేనూ గొడవ పెట్టుకునేదాన్ని. అలా నేను బెస్ట్‌ ఫీల్డర్‌ అయిపోయాను. అప్పటి నుంచీ ‘నందిని మాకే కావాలి’ అని రెండు జట్లూ కొట్టుకునేవి. అప్పటి నుంచి క్రికెట్‌ బాగా నచ్చేసింది. స్కూల్‌, కాలేజీ ప్రతీ చోట క్రికెట్‌ ఆడేదాన్ని. కోటీ ఉమెన్స్‌ కాలేజీలో డిగ్రీ చదవడానికి కారణం కూడా ఆ కాలేజీకి పెద్ద క్రికెట్‌ గ్రౌండ్‌ ఉండడమే.

దిల్లీ జేఎన్‌యూలో పీజీ చేశారు కదా. ఆ రోజులు ఎలా గడిచాయి?
నా జీవితంలో విలువైన రోజులవి. అప్పటి వరకూ ఇల్లు, స్కూలు, ఫ్రెండ్సూ ఇదే ప్రపంచం అనుకునేదాన్ని. అక్కడకు వెళ్లాక మరో ప్రపంచం ఉంటుందని అర్థమైంది. పొలిటికల్‌ సైన్స్‌లో పీజీ చేశాను. క్యాంటీన్‌లో పెద్ద పెద్ద చర్చలు జరిగేవి. బడా రాజకీయ నాయకులంతా వచ్చేవారు. సామాజిక, రాజకీయ విషయాల్లో చాలా అవగాహన వచ్చింది. అప్పట్లో సివిల్స్‌ రాయాలని గట్టి కోరిక. అయితే నాలా ఉండేవాళ్లు సివిల్స్‌కి పనికిరారు అనిపించింది. యాడ్‌ ఏజెన్సీ పెట్టుకుందాం అనుకున్నాను. చివరికి గుణ్ణం గంగరాజుగారు పరిచయమయ్యారు. ఆయన దగ్గర ‘లిటిల్‌ సోల్జర్స్‌’కి సహాయ దర్శకురాలిగా పనిచేశా. అప్పటి నుంచీ జర్నీ మొదలైంది.

లైంగిక వేధింపుల కమిటీలో కీలక పాత్ర పోషిస్తున్నారు కదా? ఆ కమిటీ పనులు ఎంత వరకూ వచ్చాయి?
ఇప్పుడే ఓ విత్తనం వేశాం. మొలకెత్తడానికి సమయం పడుతుంది. అమ్మాయిలు తమ సమస్యని ధైర్యంగా చెప్పుకొనే వాతావరణం కల్పించాలి. తప్పు చేస్తే ఎలాంటి శిక్షలు వేయొచ్చు? న్యాయపరంగా ఉన్న సమస్యలేంటి? వీటిపై మేం చర్చలు జరుపుతున్నాం. దేశంలో ఏ పరిశ్రమా వేయని అడుగు ఇది. కచ్చితంగా మంచి ఫలితాలుంటాయి.

సహాయ దర్శకురాలిగా చేసేటప్పుడు ఎలా ఉండేది?
అవును. ‘లిటిల్‌ సోల్జర్స్‌’ సెట్‌కి వచ్చినవాళ్లంతా నన్ను వింతగా చూసేవారు. నన్ను డాన్స్‌ అసిస్టెంటో, మేకప్‌ అసిస్టెంటో అనుకునేవారు. వాళ్లు అలా ఎందుకు చూస్తున్నారో నాకూ అర్థమయ్యేది కాదు. ఆ సినిమా పూర్తయ్యేసరికి ‘ఇండస్ట్రీలో అమ్మాయిలు తక్కువ. అందుకే నన్ను అలా చూస్తున్నార’న్న సంగతి తెలిసింది.

సినిమాలంటే ఇంట్లో ఒప్పుకొన్నారా?
మా కుటుంబంలో లాయర్లు, డాక్టర్లు ఎక్కువ. సినిమా నేపథ్యం అస్సలు లేదు. నా టైమింగ్స్‌ పూర్తిగా మారిపోయేవి. ఎప్పుడో అర్ధరాత్రి ఇంటికి వెళ్లేదాన్ని. తెల్లవారు జామున మళ్లీ బయటకు వచ్చేసేదాన్ని. దాంతో ఇంట్లోవాళు,్ల చుట్టాలు మా అమ్మని తిట్టేవారు. కానీ నా ప్యాషన్‌ని అమ్మ అర్థం చేసుకుంది.

ప్యాంటూ, షర్టూ అలవాటు ఎప్పటి నుంచీ?
కాలేజీ అయ్యాక ఏడెనిమిది ఏళ్ల వరకూ చీరలు కట్టేదాన్ని. అయితే.. వేగంగా నడవడం నాకు అలవాటు. చీర కడితే అడుగులు చిన్నగా వేయాల్సివచ్చేది. అందుకే ఈ ట్రెండ్‌కి మారా. ఇక జుత్తు అంటారా.? నాది ఉంగరాల జుత్తు. అమ్మ జడలు వేస్తున్నప్పుడు బాగా నొప్పి పుట్టేది. అందుకే ఓసారి అమ్మకు చెప్పకుండా జుత్తు కత్తిరించుకున్నా. ఆ తరవాత చివాట్లూ తిన్నా. ఇప్పుడు ఆ హెయిర్‌ స్టైలే కంటిన్యూ అవుతోంది.

పుస్తకాలంటే చాలా ఇష్టం. కథలు, నవలలూ అన్నీ చదువుతా.  ట్రావెలాగ్‌ కూడా ఇష్టం. కల్చర్‌కి సంబంధించిన పుస్తకాలంటే మరీ ఇష్టం. ఆర్‌కే నారాయణ్‌, రస్కిన్‌ బాండ్‌ పుస్తకాలు చదివితే, ఆ అక్షరాల్లోకి, ఆ కథల్లోకి మనమూ వెళ్లిపోయినట్టు అనిపిస్తుంది. కథ రాసే ప్రయత్నం మాత్రం చేయలేదు. అంత ప్రతిభ నాలో లేదనిపిస్తుంది.
‘అలా మొదలైంది’కి ముందే సినిమాలు వదిలేద్దాం అనిపించింది. ఎందుకంటే అప్పటికి తొలి ఛాన్స్‌ కోసం ఆరేళ్లు ఎదురుచూశా. నా స్నేహితులంతా స్థిరపడిపోయారు. ఎక్కడికైనా పార్టీకి వెళ్తే.. వాళ్ల జేబుల్లోంచి డబ్బులు తీసేవాళ్లు. ‘ఇదేంటి ఇప్పటికీ మన డబ్బులు మనం సంపాదించుకోలేమా? సినిమాల్లోకి వచ్చి తప్పు చేశామా’ అనిపించేది. అయితే ఆ ఫీలింగ్‌ ఎక్కువ సేపు ఉండేది కాదు. ఎవరైనా ఫోన్‌ చేసి ‘నీ దగ్గర మంచి కథ ఉందా’ అని అడిగితే.. మళ్లీ కొత్త ఉత్సాహం వచ్చేసేది.
* డబ్బుని ఎలా హ్యాండిల్‌ చేయాలో తెలీదు. అందుకే నేను నిర్మాణ రంగానికి దూరం. నిర్మాణం వేరు.. సృజనాత్మకత వేరు. ఒకటి ఆన్‌ అయితే మరొకటి ఆఫ్‌ అయిపోతుంది.
* వంట చేయడం బాగా వచ్చు. కోడికూర బాగా వండుతా.
* నేను మంచి స్విమ్మర్‌ని. క్రికెట్‌తో పాటు బ్యాడ్మింటన్‌ అంటే చాలా ఇష్టం.
- మహమ్మద్‌ అన్వర్‌, ఫొటో: జయకృష్ణ

 

Heroine రుక్సార్‌ థిల్లాన్‌..

పాకెట్‌ మనీ సంపాదించుకునేదాన్ని

లండన్‌లో పుట్టి.. బెంగళూరులో స్థిరపడ్డ పంజాబీ అమ్మాయి రుక్సార్‌ థిల్లాన్‌… చెఫ్‌ కావాలనుకొని.. ఫ్యాషన్‌ డిజైనింగ్‌ కోర్సు చేసి అనుకోకుండా తెరంగేట్రం చేసేసింది… ఆకతాయిగా పరిచయమై.. కృష్ణార్జున యుద్ధంతో మెప్పించి.. ఏబీసీడీతో మరోసారి మనముందుకొచ్చింది రుక్సార్‌ థిల్లాన్‌… అవకాశం ఈజీగా వచ్చినా.. దాన్ని నిలబెట్టుకోవాలంటే హార్డ్‌వర్క్‌ తప్పదంటున్న రుక్సార్‌ తన నేపథ్యం, కాలేజీ కబుర్లు, సినిమాలపై మమకారం గురించి ఇలా చెబుతోంది.

అనుకోకుండా అడుగులు: పెద్దయ్యాక హీరోయిన్‌ అయిపోవాలని నేనెప్పుడూ కలలు కనలేదు. అనుకోకుండానే సినిమా అవకాశం పలకరించింది. ఆ తర్వాత మాత్రం వందశాతం మనసుపెట్టి పని చేస్తున్నా. ఏదైనా క్రియేటివ్‌ ఫీల్డ్‌ ఎంచుకోవాలనీ, నేనేంటో నిరూపించుకోవాలని చిన్నప్పట్నుంచీ చాలా ఆసక్తిగా ఉండేది. మంచి చెఫ్‌ కావాలనీ, హోటల్‌ మేనేజ్‌మెంట్‌ కోర్సు చేసి స్టార్‌ హోటళ్లలో పని చేయాలనీ అనుకునేదాన్ని. కానీ దానికి భిన్నంగా, నా ప్రమేయం లేకుండానే సినిమాల్లోకి వచ్చా.

మొదటి అవకాశం: కాలేజీలో ఉన్నపుడు ‘మిస్‌ బెంగళూరు’ పోటీలు జరుగుతున్నాయి. ఫ్రెండ్స్‌ ప్రోత్సాహంతో సరదాగా ప్రయత్నించా. సెకండ్‌ రన్నరప్‌గా నిలిచా. ‘కళ్యాణ సిల్క్స్‌’ యాడ్‌ అవకాశమొచ్చింది. అది చెప్పలేనంత పేరు తీసుకొచ్చింది. తర్వాత ఇతర మోడలింగ్‌ అవకాశాలు వచ్చినా గ్రాడ్యుయేషన్‌ పూర్తయ్యేదాకా ఏవీ చేయకూడదని వదులుకున్నా. అనుకున్నట్టే చదువు పూర్తి చేశా. తర్వాత కొందరు కన్నడ దర్శకుల నుంచి పిలుపొచ్చింది. ‘ఎంతో కష్టపడితేగానీ ఇలాంటి అవకాశం రాదు. నిన్ను పిలిచి హీరోయిన్‌ చేస్తానంటున్నారు. అస్సలు వదులుకోవద్దు’ అన్నారు సన్నిహితులు. ఇంకేం.. నేను హీరోయిన్‌ అయిపోయినట్టేనని సంతోషంగా వెళ్లా. కానీ అక్కడికెళ్లాక ఆడిషన్‌ చేశారు. నటించి చూపించమన్నారు. ఫొటోషూట్‌ తీసుకున్నారు. ఎమోషన్స్‌లో సరిగా పలుకుతున్నాయో, లేదో పరిశీలించారు.. ఇవన్నీ నచ్చాకే మొదటి అవకాశం ఇచ్చారు. అలా ‘రన్‌ ఆంటోనీ’తో తొలిసారి తెరపై కనిపించా. ఆపై ఆకతాయి, కృష్ణార్జునయుద్ధం సినిమాలతో తెలుగువాళ్లకి దగ్గరయ్యా.

లండన్‌లో పుట్టా: అమ్మానాన్నలు లండన్‌లో ఉన్నపుడు నేను అక్కడే పుట్టా. తర్వాత వాళ్లు వ్యాపారం కోసం గోవాకి వచ్చారు. తొమ్మిదో తరగతి వరకు మనోవికాస్‌ ఇంగ్లిష్‌ మీడియం స్కూళ్లో చదువుకున్నా. తర్వాత నా చదువుకోసం బెంగళూరుకి వచ్చి ఇక్కడే స్థిరపడ్డాం. నేనేం చేసినా బాగా ఆలోచించి సరైన నిర్ణయం తీసుకుంటానని అమ్మానాన్నలకు నాపై నమ్మకం. ఇది చేయాలి.. అది చేయొద్దని ఎప్పుడూ ఆంక్షలు విధించలేదు. చదువు, కెరీర్‌ విషయాల్లో నీకు నచ్చిందే చెయ్‌మన్నారు. సినిమాల్లోకి వెళ్తానన్నప్పుడు కూడా అభ్యంతరం చెప్పలేదు. మా కుటుంబానికెలాంటి సినిమా నేపథ్యం లేకపోయినా బాగా ప్రోత్సహించారు.

కాలేజీ రోజులు: అందిరిలాగే కాలేజీ రోజులు నా జీవితంలో గోల్డెన్‌ డేస్‌గా చెప్పుకోవచ్చు. కాలేజీలో ఉన్నపుడే అందాల పోటీల్లో గెలవడం జీవితంలో మర్చిపోలేని రోజు. చదువుల్లో ముందుండేదాన్ని. తరగతిలో టీచర్లకి నేను ‘గుడ్‌ గాళ్‌’ని. సినిమాలు, పార్టీల కోసం క్లాస్‌లు బంక్‌ కొట్టిన సందర్భాల్లేవు. ఇద్దరు అబ్బాయిలు వెంటపడ్డారు. లవ్యూ అన్నారు. అదంతా సరదాసరదాగా ఉండేదే తప్ప నన్నెవరూ సీరియస్‌గా లవ్‌ చేయలేదు. నేనూ ప్రేమలో పడలేదు.

మర్చిపోలేను: ఎలాంటి సినిమా నేపథ్యం లేని కుటుంబం మాది. పెద్దగా కష్టపడకుండా అవకాశమొచ్చింది. మొదటి అవకాశం, మొదటిసారి కెమెరా ముందు నిల్చున్నపుడు, మొదటి సాంగ్‌ చిత్రీకరణ, వందల మందితో కలిసి పనిచేయడం, పరాయి రాష్ట్రమైనా తెలుగు జనం నన్ను ఆదరించడం.. ఇవన్నీ మర్చిపోలేని క్షణాలే. ఒక్కోసారి అదృష్టంకొద్దీ తేలిగ్గానే మనకు మంచి అవకాశాలొస్తుంటాయి. వాటిని నిలబెట్టుకోవాలంటే మాత్రం బాగా కష్టపడాలి. నేను మిడిల్‌క్లాస్‌ అమ్మాయినైనా నాలో ఆత్మవిశ్వాసం ఎక్కువ. చదువుకుంటున్నపుడే చిన్నచిన్న పనులు చేస్తూ పాకెట్‌మనీ సంపాదించుకునేదాన్ని. నిజాయతీగా, కష్టపడి పని చేస్తే ఏ అమ్మాయైనా అనుకున్నది సాధించగలదు.
* బెంగళూరు యూనివర్సిటీలో ఫ్యాషన్‌ డిజైనింగ్‌ కోర్సు చేశా.
* రుక్సార్‌ అనే పేరుకి గులాబీ రంగు చెక్కిళ్లు అని అర్ధం.
* ఖాళీగా ఉన్నప్పుడు వంట చేస్తా. అది ఒత్తిడి ఉపశమనంలా పని చేస్తుంది.
* టాలీవుడ్‌లో నేను కలిసి పనిచేయాలనుకునే హీరోలు మహేశ్‌బాబు, అల్లు అర్జున్‌.
* యాక్టింగ్‌ కాకుండా బొమ్మలు బాగా వేస్తాను.

- శ్రీనివాస్‌ బాలె

 

charector artist Rallapalli

90fab080-14c1-456a-a6c5-1105114ff728 ead8c1e6-59b7-4695-aa68-cef72b608bdf fc06506e-b8a1-414e-a8c1-e59bd6fbbd25

 

ప్రముఖ నటుడు రాళ్లపల్లి కన్నుమూత
 ప్రముఖ సినీ నటుడు రాళ్లపల్లి వెంకట నర్సింహారావు (73) కన్నుమూశారు. శ్వాసకోశ సంబంధిత వ్యాధితో గత కొంతకాలంగా బాధపడుతున్న ఆయన ఈ రోజు తన నివాసంలో అస్వస్థతకు గురికావడంతో కుటుంబ సభ్యులు ఆస్పత్రిలో చేర్పించారు. ఆరోగ్య పరిస్థితి విషమించడంతో శుక్రవారం సాయంత్రం మాదాపూర్‌లోని మ్యాక్స్‌క్యూర్‌ ఆస్పత్రిలో చికిత్సపొందుతూ తుదిశ్వాస విడిచారు. కళాకారుడు ఎప్పుడూ నిత్యవిద్యార్థే అని చెప్పే రాళ్లపల్లి 1960లో ముఖానికి రంగులు వేసుకొని నటనా జీవితానికి శ్రీకారం చుట్టారు. అనంతరం 1974లో ‘స్త్రీ’ చిత్రంతో సినీరంగ ప్రవేశం చేసిన రాళ్లపల్లి.. శుభలేఖ, ఖైదీ, ఆలయ శిఖరం, మంత్రిగారి వియ్యంకుడు, అభిలాష, శ్రీవారికి ప్రేమలేఖ, సితార, ఆలాపన, న్యాయానికి సంకెళ్లు, ఏప్రిల్‌ 1 విడుదల, సూర్య ఐపీఎస్‌, దొంగపోలీసు, కన్నయ్య కిట్టయ్య, సుందరకాండ, భలే భలే మగాడివోయ్‌ తదితర 850కి పైగా చిత్రాల్లో నటించారు. 1945 ఆగస్టు 15న అనంతపురం జిల్లా కంబదూరులో జన్మించిన రాళ్లపల్లికి ఇద్దరు కుమార్తెలు. ఒక కుమార్తె మృతి చెందగా.. మరో అమ్మాయి అమెరికాలో ఉంటున్నారు. రాళ్లపల్లి భౌతికకాయాన్ని నిమ్స్‌లోని మార్చురీకి తరలించారు. అమెరికా నుంచి ఆయన కుమార్తె వచ్చేంత వరకు అక్కడే ఉంచనున్నారు.

‘బొంబాయి’లో హిజ్రాపాత్రతో ఔరా అన్పించారు!
తెలుగు, తమిళ చిత్రాల్లో హాస్యనటుడిగా ప్రేక్షకుల్లో విశేష ఆదరణ పొందిన రాళ్లపల్లి.. సినీ ప్రస్థానంలో తన విలక్షణమైన నటనతో ఐదు నంది అవార్డులు సొంతం చేసుకున్నారు. దాదాపు 3 దశాబ్దాలకుపైగా సినీ పరిశ్రమకు ఆయన విశేష సేవలందించారు. మణిరత్నం దర్శకత్వంలోని ‘బొంబాయి’ చిత్రంలో హిజ్రాగా నటించి ఔరా అన్పించారు. రాళ్లపల్లికి విద్యార్థి దశ నుంచే నాటకాల పట్ల ఎంతో మక్కువ. ఆ ఇష్టంతోనే 1974లో సినీ రంగ ప్రవేశం చేశారు. దాదాపు 8వేలకు పైగా  నాటకాల్లో నటించిన ఆయన చాలా భాగం నాటకాలకు స్వయంగా దర్శకత్వం వహించారు. కేవలం హాస్య నటుడిగానే కాకుండా విభిన్న పాత్రల్లో ప్రేక్షకులను ఆకట్టుకున్నారు. రాళ్లపల్లికి చిల్లరదేవుళ్లు, చలిచీమలు వంటి చిత్రాలు మంచి గుర్తింపు తీసుకొచ్చాయి. జంధ్యాల, వంశీ చిత్రాల్లో కీలక పాత్రల్లో నటించారు.  పొట్టి శ్రీరాములు తెలుగు విశ్వవిద్యాలయంలో రాళ్లపల్లి ఎంఫిల్‌ చేస్తున్నారు. రాళ్లపల్లి మృతిపట్ల తెలుగు చిత్రపరిశ్రమ ప్రముఖులు, సినీ అభిమానులు తీవ్ర దిగ్బ్రాంతి వ్యక్తం చేస్తున్నారు.

తెరపై ‘రాళ్లపల్లి’ పేరు వెనుక అసలు కథ..

హైదరాబాద్‌: విలక్షణ నటుడిగా తెలుగు, తమిళ భాషల్లో గుర్తింపు తెచ్చుకున్న రాళ్లపల్లి శుక్రవారం సాయంత్రం కన్నుమూసిన సంగతి తెలిసిందే. రంగస్థల నటుడిగా కెరీర్‌ను ఆరంభించి,  వెండితెరపై నటుడిగా చెరగని ముద్రవేశారు. అయితే, ఆయన పూర్తిపేరు రాళ్లపల్లి వెంకట నర్సింహారావు కాగా, ఇంటి పేరుతోనే ఆయన తెలుగువారికి సుపరిచితులు. అసలు ఆయన ఇంటి పేరే ఒంటిపేరు ఎలా అయిందని అడిగితే, గతంలో ఆయన పంచుకున్న విషయాలివి…

పేరు అలా మార్చేశారు!
‘‘బాపు దర్శకత్వంలో ‘తూర్పు వెళ్లే రైలు’తో నా పేరును రాళ్లపల్లి అని వేయడం ప్రారంభించారు. అంతకు ముందు నటించిన చిత్రాల్లో రాళ్లపల్లి వెంకట నర్సింహారావు అని, ఆర్వీ నర్సింహారావు అని వేసేవారు. ఒకరోజు బాపుగారు ‘ఎందుకండీ ఇంత పెద్ద పేరు. రాళ్లపల్లి బాగుంది కదా’ అని అనడంతో నేనూ సరేనన్నాను. ఆ సినిమా నుంచి టైటిల్స్‌లో అలా వేయడం మొదలు పెట్టారు. చెన్నైలో నన్ను అందరూ ముద్దుగా ‘స్టోన్‌ విలేజ్‌’ అని పిలిచేవారు. ఎన్టీఆర్‌ తనయుడు హరికృష్ణ  కూడా ‘స్టోన్‌ విలేజ్‌’ అని పిలిచి ఆటపట్టించేవారు. ఇక నా ఇంటిపేరును అచ్చ తెలుగులో చెప్పాంటే ‘శిలా గ్రామం’’.

సినిమాలు తీయడం మానేస్తానన్న బాపు
‘‘అప్పుడు నేను రైల్వే కాంట్రాక్టు ఉద్యోగిగా పనిచేస్తున్నా. ‘తూర్పు వెళ్లే రైలు’ సినిమా చేసే అవకాశం వచ్చింది. దీంతో ఉద్యోగానికి వెళ్తూనే ఆ సినిమాలో చేసేవాడిని. ఒకరోజు బాపుగారి దగ్గరకు వెళ్లి ‘సర్‌ నాది అసలే కాంట్రాక్టు ఉద్యోగం. ఈ సినిమా తర్వాత నా ఉద్యోగం ఉంటుందో ఊడుతుందో తెలియదు.’ అని అంటే, ‘ఈ సినిమా విడుదల అయిన తర్వాత మీరు ఉద్యోగం చేయాల్సిన అవసరం రాదు. ఒకవేళ మీరే మళ్లీ ఉద్యోగం చేయాల్సి వస్తే, నేను సినిమాలు తీయడం మానేసి బొమ్మలు వేసుకుంటూ బతుకుతా.’ అని అన్నారు’’

‘బొంబాయి’లో అవకాశం అలా వచ్చింది
‘‘నేను చేసిన పాత్రల్లో ‘బొంబాయి’లోని హిజ్రా పాత్ర ప్రత్యేకం. ఆ పాత్రకోసం మణిరత్నంగారు ఒక నటుడిని వెతుకుతున్నారని తెలిసింది. అదే సమయంలో ఆయన దగ్గర కో-డైరెక్టర్‌గా పనిచేసే పాణిగారు నా పేరును సూచించారు. ఆ పాత్రకు నేనైతే న్యాయం చేస్తానని చెప్పారట. దీంతో ఆ సినిమాలో పనిచేసే అవకాశం వచ్చింది. నేను కూడా ఆ పాత్ర చేయడానికి అభ్యంతరం చెప్పలేదు. ఎందుకంటే ఒక నటుడికి గుర్తింపు వచ్చిన తర్వాత అదే ఇమేజ్‌లో చూస్తారు. నేను స్టార్‌ని కాదు.. ఆర్టిస్ట్‌ను మాత్రమే. నేను నటించిన వాటిల్లో డిఫరెంట్‌ క్యారెక్టర్లు ఉన్నాయి. నేను కేవలం కమెడియన్‌ను మాత్రమే కాదు. నా అదృష్టం ఏంటంటే.. భారతీ రాజా, మణిరత్నం, రాజీవ్‌మేనన్‌, విశ్వనాథ్‌, జంధ్యాలలాంటి గొప్ప వ్యక్తుల సినిమాల్లో నటించా’’

భరణి నాకు భగవంతుడు ఇచ్చిన కొడుకు
‘‘కలిసొచ్చే కాలం వస్తే, నడిచొచ్చే కొడుకు పుడతాడని సామెత ఉంది కదా! అలా భగవంతుడు ఇచ్చిన కొడుకు తనికెళ్ల భరణి. 1966-70 మధ్యలో ఇద్దరం కలిసి నాటకాలు వేసే వాళ్లం. తను మా కుటుంబంలో సభ్యుడైపోయాడు. అతనిలో మంచి రచయిత ఉన్నాడని అప్పుడే తెలుసు. ‘ప్రేమించు పెళ్లాడు’ సినిమా నిడివి తగ్గడంతో వంశీగారికి తనికెళ్ల భరిణిని నేనే పరిచయం చేశా. అంతకుముందు తను ‘కంచు కవచం’ సినిమాకు రచయితగా పనిచేశాడు. నాకు, రాజేంద్రప్రసాద్‌, వై. విజయలకు కామెడీ సీన్లు రాస్తే బాగా పండాయి. ఆ తర్వాత ‘లేడీస్‌ టైలర్‌’ ఎంత పెద్ద హిట్టో అందరికీ తెలిసిందే. అలా మా ప్రయాణం సాగింది’’

ఫోన్‌ చేసి ఉంటే రంగనాథ్‌ బతికి ఉండేవారేమో!
‘‘రంగనాథ్‌ చనిపోయే ఒక్కరోజు ముందు నేను ఏదో మలయాళ సినిమాకు తెలుగు డబ్బింగ్‌ చెబుదామని స్టూడియోకు వెళ్లా. లోపలికి వెళ్లే సమయంలో నా ఫోన్‌ ఒక వ్యక్తికి ఇచ్చి వెళ్లాను. అదే సమయంలో రంగనాథ్‌ ఫోన్‌ చేశారట. అయితే, బయటకు రాగానే ఆ వ్యక్తి రంగనాథ్‌ ఫోన్‌ చేసిన విషయం నాకు చెప్పలేదు. సాయంత్రం ఎప్పుడో చెప్పాడు. ‘తర్వాత మాట్లాడదాం లే’ అన్న ఉద్దేశంతో నేనూ అశ్రద్ధ చేశా! కానీ, మరుసటి రోజు ఆయన మరణవార్త విని  దిగ్భ్రాంతికి గురయ్యా. ఆ రోజు నేను ఫోన్‌ చేసి ఉంటే, నాతో ఏం మాట్లాడేవారో.. అందుకు నేను ఇప్పటికీ బాధపడుతూనే ఉన్నా’’

 

4a838991_08-crop--581a06

Heroine Anu immanyuel

 

విని వదిలేయాలి… అంతే!
27-10-2018 23:48:43
చెంపకు చారడేసి కళ్లు… పెదవంచున సన్నటి నవ్వు.. మత్తుమత్తుగా వినిపించే హస్కీ వాయిస్‌.. చీరకట్టులోనూ, బికినీలోనూ మెప్పించే టాలెంట్‌.. ఇన్ని లక్షణాలను సొంతం చేసుకున్న అనూ ఇమ్మాన్యుయేల్‌ ‘నవ్య’తో ప్రత్యేకంగా ముచ్చటించారు. ఆ విశేషాల సమాహారం..
హాయ్‌ అనూ ఎలా ఉన్నారు?
అనూ : ఐయామ్‌ గుడ్‌ అండీ!
తెరపై మీరు బాగా తెలుసు. కానీ, తెరవెనుక ఇంట్లో అనూ ఎలా ఉంటారు?
అనూ : నేను చాలా బోరింగ్‌ పర్సన్‌ని. చదువుకునే రోజుల్లోనైనా, సినిమాల్లోకి వచ్చిన తర్వాత అయినా ఖాళీ ఉంటే రోజంతా ఇంట్లోనే ఉండటానికి ఇష్టపడతా. నా పెట్‌డాగ్‌తో ఆడతా. లేదంటే ఒంటరిగా కూర్చుని సినిమాలు చూస్తా. అయినా బోర్‌ కొడితే.. ప్రశాంతంగా నిద్రపోతా. సాయంత్రం సమయంలో షాపింగ్‌కు వెళ్లడమంటే ఇష్టం. పుస్తకాల పురుగును కాదు. కానీ నచ్చిన పుస్తకం చదవడంలో ఉన్న కిక్‌ను బాగా ఎంజాయ్‌ చేస్తా. పర్సనాలిటీ డెవల్‌పమెంట్‌ పుస్తకాలు ఎక్కువగా చదువుతా. వాటి నుంచీ చాలా నేర్చుకుంటా. ఓప్రా విన్‌ఫ్రే రచించిన ‘వాట్‌ ఐ నో ఫర్‌ ష్యూర్‌’ నన్ను చాలా ప్రభావితం చేసిన పుస్తకం. వజ్రాలు కావాలా? పప్పీ్‌స(పెట్‌డాగ్స్‌) కావాలా? అంటే పప్సీస్‌ కావాలని కోరుకుంటా.
మీ ఫ్యామిలీ గురించి చెబుతారా?
అనూ : నాన్న తంగచ్చిన్‌ ఇమ్మాన్యుయేల్‌ కేరళలోని కొట్టాయమ్‌కు చెందిన వ్యక్తి. అమ్మ అక్కడే ఆసుపత్రిలో ఉద్యోగి. కొంతకాలం అమెరికాలో ఉన్నాం. నేను పుట్టి పెరిగిందీ, చదువుకుందీ అంతా అమెరికాలోనే! నాకొక అన్నయ్య ఉన్నాడు. ప్రస్తుతం బిజినెస్‌ మేనేజ్‌మెంట్‌ చేస్తున్నాడు. నాన్నకూ, నాకూ సినిమాలంటే చాలా ఇష్టం. ఆయన మలయాళ చిత్రాల నిర్మాత కూడా. ఆరేడేళ్ల వయసు నుంచీ నాకు సినిమాల్లో నటించాలని ఆశ. చిన్నప్పటి నుంచీ నాన్నంటే చాలా భయం. అందుకే సినిమాల ప్రస్తావన ఆయన దగ్గర తీసుకురాలేదు.
2011లో నాన్న నిర్మించిన ‘స్వప్న సుందరి’ సినిమాలో హీరోకి కూతురిగా నటించే అవకాశం ఇచ్చారు. ఆ సినిమా కోసం అమెరికాలోని డల్లాస్‌ నుంచీ కేరళకు వచ్చా. ఎందుకో ఆ షూటింగ్‌నూ, సినిమానూ ఎంజాయ్‌ చెయ్యలేకపోయా. లాభం లేదనుకుని అమెరికా ఫ్లైట్‌ ఎక్కేశా. అక్కడే చదువు కంటిన్యూ చేశా. చిన్నప్పటి నుంచీ నా తల్లితండ్రులు నచ్చింది చేసే స్వేచ్ఛనిచ్చి పెంచారు. యాక్టింగ్‌ కెరీర్‌గా ఎంచుకోవడం కూడా నా ఇష్టప్రకారమే జరిగింది. వాళ్లు నన్ను ఎంకరేజ్‌ చేశారు.
అసలు హీరోయిన్‌గా మీ ఎంట్రీ ఎలా జరిగింది?
అనూ : ఓ సందర్భంలో నాన్నకు తెలిసిన ఓ మ్యాగజైన్‌ ఎడిటర్‌తో మాట్లాడి నా ఫొటోను కవర్‌ పేజీగా వేయించారు. ఆ ఫొటో సోషల్‌ మీడియాలో వైరల్‌ అయింది. దాన్ని చూసి మలయాళ హీరో నివిన్‌ పాల్‌ నన్ను సంప్రతించారు. స్కైప్‌లో ఆడిషన్‌ చేసి ‘యాక్షన్‌ హీరో బిజు’లో హీరోయిన్‌గా అవకాశం ఇచ్చారు. అలా కథానాయికగా మొదటి అవకాశం అందుకున్నా. ఏదన్నా చెయ్యాలని గట్టిగా సంకల్పించుకుంటే అది తప్పకుండా జరుగుతుందని మొదటి అవకాశం అందుకున్నాక అర్థమైంది.
తొలి తెలుగు అవకాశం ఎలా వచ్చింది?
అనూ : తెలుగులో నేను సైన్‌ చేసిన మొదటి సినిమా ‘ఆక్సిజన్‌’. విడుదలైంది మాత్రం నానితో నటించిన ‘మజ్ను’. ఇన్‌స్టాగ్రామ్‌లో నా ఫొటోలు చూసి దర్శకుడు విరించి వర్మ ఆడిషన్‌ చేశారు. ‘మజ్ను’లో కిరణ్మయి పాత్రకు సూటవుతానని నమ్మి అవకాశం ఇచ్చారు. ఆ తర్వాత ‘కిట్టు ఉన్నాడు జాగ్రత్త’, ‘అజ్ఞాతవాసి’, ‘నా పేరు సూర్య’లో నటించా.
‘మజ్ను’ మినహాయిస్తే మీరు నటించిన చిత్రాలు అంతగా సక్సెస్‌ కాలేదు. అయినా స్టార్‌ హీరోల సరసన వరుసగా అవకాశాలు రావడం అంత తేలిక కాదేమో కదా…
అనూ : సక్సెస్‌ లేకుండా సినిమా ఇండస్ట్రీలో అవకాశాలు అందుకోవడం కష్టమే. సినిమా ఫెయిల్‌ అయినంత మాత్రాన అందులో నటీనటులు, వారి నటన ఫెయిల్‌ అయిందనుకోకూడదు. వాటిలో నా నటన నచ్చబట్టే స్టార్‌ల పక్కన అవకాశాలు వచ్చాయని నేననుకుంటున్నా. చేసిన పాత్ర పండినా సినిమాకు టాక్‌ బాగోకపోతే సంతృప్తి ఉండదు. అది నాకూ ఉంది. కష్టాల నుంచే సక్సెస్‌ మొదలవుతుందని భావిస్తున్నా. అపజయం నేర్పించే పాఠం ఎప్పటికీ మరచిపోలేం.
సూపర్‌హిట్‌ ‘గీత గోవిందం’లో హీరోయిన్‌గా చెయ్యలేకపోయినందుకు ఫీలయ్యారా?
అనూ : చాలా ఫీలయ్యా. ‘గీత గోవిందం’లో కథానాయికగా ఫస్ట్‌ చాయిస్‌ నేనే. కానీ అదే సమయంలో ‘నా పేరు సూర్య’ సినిమా చెయ్యడం వల్ల డేట్స్‌ క్లాష్‌ అయ్యాయి. అందుకే ఆ సినిమా చెయ్యలేకపోయా. కానీ దర్శకుడు పరశురామ్‌గారు అతిథి పాత్ర ఇచ్చారు. అదైనా దక్కినందుకు ఆనందంగా ఉంది. ఫైనల్‌గా చూస్తే ‘గీత గోవిందం’ పాత్ర మిస్‌ అవ్వడం చాలా బాధగా ఉంది.
ఓ సినిమా అంగీకరించాలంటే మీరిచ్చే ప్రాధాన్యం దేనికి?
అనూ : ఒక సినిమాకు సైన్‌ చెయ్యాలంటే ఒక్క ఎలిమెంట్‌ని బేస్‌ చేసుకోకూడదు. సినిమాకు కథ ఎంత ముఖ్యమో.. హీరో, డైరెక్టర్‌, బ్యానర్‌ అన్నీ పక్కాగా కుదిరితేనే అది మంచి సినిమా కాగలదు. ‘అజ్ఞాతవాసి’ అంగీకరించడానికి కారణం స్టార్‌ హీరో, పవన్‌కల్యాణ్‌ ఉన్నారనో, స్టార్‌ డైరెక్టర్‌ త్రివిక్రమ్‌ ఉన్నారనో చెప్పొచ్చు. కానీ నేను వారితోపాటు కథ గురించి ఆలోచించి ఓకే చేశా. ‘అత్తారింటికి దారేది’లోని హీరోయిన్‌ ప్రణీత తరహా పాత్ర అయితే నేను చెయ్యనని ముందే చెప్పేశా. అలా ఉండదని త్రివిక్రమ్‌గారూ మాటిచ్చారు. ఆ సినిమా సరిగ్గా ఆడలేదేమో కానీ నాకు కీర్తీసురేశ్‌కూ మంచి పేరే వచ్చింది.
‘అజ్ఞాతవాసి’ మినహా అన్ని సినిమాల్లోనూ లిప్‌లాక్‌ చేసినట్టున్నారు?
అనూ : కమర్షియల్‌ సినిమాకు గ్లామర్‌ హంగు ఉండాలన్నది ఓ సూత్రం. కాబట్టి కథ డిమాండ్‌ మేరకు స్కిన్‌ షో, లిప్‌లాక్‌ తప్పనిసరి. మీరు బాగా గమనిస్తే కావాలని ఇరికించినట్టు ఎక్కడా అనిపించవు.
సినిమా ఇండస్ట్రీలోకి అడుగుపెట్టాక మీలో వచ్చిన మార్పు?
అనూ : పెద్ద మార్పేమీ లేదు. నేను నాలాగే ఉండటానికి ఇష్టపడతా. అలాగే ఉన్నా. పరిస్థితుల్ని బట్టి మారాలి, మార్పును స్వీకరించాలని ఇప్పుడిప్పుడే అర్థమవుతోంది. ఎక్కడి నుంచో వచ్చినవాళ్లు ఏ సపోర్టూ లేకుండా ఇక్కడ ఎదగడం అంత ఈజీ కాదు. చాలా కృషి చెయ్యాలి. ఏ ఇండస్ట్రీలోనైనా ఓ సాధారణ మనిషి ఎదగాలి అంటే చుట్టూ ఉన్న మనుషుల్ని హ్యాండిల్‌ చెయ్యడం నేర్చుకోవాలి. నేను భయపడేది ఫెయిల్యూర్‌కి మాత్రమే! ఈ ఫీల్డ్‌లో జయాపజయాలు సహజం. ఏదీ మన చేతిలో ఉండదు. సక్సెస్‌ వస్తే ‘గోల్డెన్‌ లెగ్‌,’ లేకపోతే ‘ఐరెన్‌లెగ్‌’ అంటారు. ఇలాంటి వాటిని జయించాలనే తపన బాగా పెరిగింది. కొన్ని సందర్భాల్లో వీటిని విని వదిలేయాలి తప్ప ఇంటి వరకూ తీసుకెళ్లకూడదనిపిస్తుంది. కంట్రోల్‌ చెయ్యడం కూడా ఎవరి వల్లా కాదని నా ఫీలింగ్‌. ఇలాంటి వాటిని మరచిపోవడానికి నేను చదివిన సైకాలజీ బాగా ఉపయోగపడుతుంది.
నటిగా ఎవరి ప్రభావమైనా మీపై ఉందా?
అనూ : అలాంటిదేమీ లేదు. నటి అయినా, వేరే రంగంవారైనా వాళ్లకంటూ ఓ స్టైల్‌ ఉండాలని నమ్ముతా. మరొకరిని చూసి ఇన్‌స్పైర్‌ కావచ్చు. కానీ అది అన్ని సందర్భాల్లోనూ కాకూడదు. నాకు శ్రీదేవి, మాధురీ దీక్షిత్‌, సమంత అంటే చాలా ఇష్టం. నటిగా ఉన్నతమైన స్థాయిలో ఉండాలన్నది నా ఆకాంక్ష.
డ్రీమ్‌ రోల్స్‌ ఏమన్నా ఉన్నాయా?
అనూ : డ్రీమ్‌ రోల్స్‌ ఏమీలేవు కానీ ‘మహానటి’లో కీర్తీ సురేశ్‌ చేసిన పాత్ర కోసం ఎదురుచూస్తున్నా. ఆ పాత్ర తనను ఎక్కడికో తీసుకెళ్లిపోయింది. ఆర్టిస్ట్‌ కెరీర్‌ టర్న్‌ అవ్వాలంటే అలాంటి ఓ క్యారెక్టర్‌ పడాల్సిందే. నాకు ప్రయోగాలు చెయ్యాలని లేదు. ఎవర్నీ పోటీగా భావించను. ఇంకా నేను నేర్చుకునే దశలోనే ఉన్నాను.
మీలో మీకు ప్లస్‌ అనిపించేది?
అనూ : ఇండిపెండెంట్‌గా ఉండటం, బోల్డ్‌నెస్‌ నాలో నాకు నచ్చిన గుణాలు. ఇక నాలో ప్లస్‌ పాయింట్‌ అంటే నా కళ్లే. అవి పెద్దగా, గుండ్రంగా ఉంటాయని చిన్నప్పటి నుంచీ అందరూ చెబుతుంటారు. సినిమా అభిమానుల నుంచి వచ్చిన కాంప్లిమెంట్‌ కూడా అదే. పైకే ఇగోయి్‌స్టలా కనిపిస్తాను కానీ లోపల జాలి గుణం కాస్త ఎక్కువే.
మీ హీరోల స్వభావాల్లో మీకు నచ్చింది?
అనూ : నేను పని చేసిన ప్రతి హీరోలోనూ డెడికేషన్‌ను బాగా ఇష్టపడతా. పవన్‌కల్యాణ్‌, బన్నీ, నాని, నాగచైతన్య, రాజ్‌తరుణ్‌ ఇలా ప్రతి ఒక్కరిదీ ఓ స్టైల్‌. ఒకర్ని మించినవారు ఒకరు.
 
మీకు నచ్చినవి.. నచ్చనివి?
అనూ : ఒత్తిడి ఫీల్‌కావడం నచ్చదు. సినిమా మేకింగ్‌లో ఉన్న కిటుకులు తెలుసుకోవడం అంటే చాలా ఇష్టం. నాన్నలా సక్సెస్‌ఫుల్‌ నిర్మాత కావాలని ఉంది. కానీ ఎప్పుడో తెలీదు.
సలహా తీసుకోవడం నచ్చదు..
అనూ : ‘మజ్ను’ తర్వాత నాకు బాగా నచ్చిన సినిమా ‘శైలజారెడ్డి అల్లుడు’. నటనకు స్కోపున్న పాత్ర అది. నిజజీవితంలో నాకు ఇగో ఎక్కువ. అలాంటి పాత్రే ‘శైలజారెడ్డి అల్లుడు’లో చేశా. కానీ సినిమాలో చూపించినంత ఇగోయి్‌స్టను కాదు. ఇప్పటి వరకూ చేసిన సినిమాల్లో నేను పెద్దగా మాట్లాడింది లేదు. ఇందులో కాస్త లౌడ్‌ క్యారెక్టర్‌ దక్కింది. మంచైనా, చెడు అయినా ఒకరి సలహా తీసుకోవడం నాకు నచ్చదు. నాకు నచ్చినట్లుగా ముందుకెళ్తా. ఇది చెయ్యొచ్చు అని నా మనసుకి అనిపిస్తే చేసేస్తా. కానీ రమ్యకృష్ణగారితో పనిచేశాక ఆ పద్ధతి తప్పని తెలుసుకున్నా. నాకు తెలియకుండానే ఆమె దగ్గరకు వెళ్లి అడిగి మరీ సలహాలు తీసుకున్నా. ఆమెలోని గ్రేస్‌ చూసి ఆశ్చర్యపోయేదాన్ని. ఆమె నటన, డెడికేషన్‌ చూశాక ఊరకే ఎవరూ స్టార్స్‌ కారు అనిపించింది.
మూడ్‌ను బట్టి..
అనూ : స్టైలింగ్‌ విషయంలో నా ఆలోచనలు ఎప్పటికప్పుడు మారిపోతుంటాయి. అప్పటి మూడ్‌ను బట్టి దుస్తులు ధరిస్తా. క్లాసిక్‌ స్టైల్‌ అంటే చాలా ఇష్టం. నా చర్మం త్వరగా డ్రై అయిపోతుంది. అందుకే ఎక్కువగా లోషన్స్‌ ఉపయోగిస్తా. నేనంత ఫిట్‌నెస్‌ ఫ్రీక్‌ని కాదు. కథానాయికకు కావలసిన ఫిట్‌నెస్‌ ఉండేలా చూసుకుంటా. అదే పనిగా వర్కవుట్స్‌ చెయ్యను. వారానికి రెండుసార్లు జిమ్‌ చేస్తా.
నా హీరోలు-నా మాట
పవన్‌ కల్యాణ్‌: మంచితనం
అల్లు అర్జున్‌: సిన్సియర్‌
నాని: రొమాంటిక్‌ పర్సన్‌
నాగ చైతన్య: కంఫర్టబుల్‌ కో-స్టార్‌
గోపీచంద్‌: కామ్‌ గోయింగ్‌
నా ఇష్టాలు
ఇష్టమైన ప్రదేశం: ఇల్లు
ఆహారం: ఫలానా అని చెప్పడం కష్టం. కానీ చైనీస్‌ ఫుడ్‌ అంటే చాలా ఇష్టం.
ఇష్టమైన సినిమా: నోట్‌బుక్‌ (ఇంగ్లిష్‌)
ఇష్టమైన పుస్తకం: ఓఫ్రా విన్‌ ఫ్రే రచన ‘వాట్‌ ఐ నో ఫర్‌ ష్యూర్‌’
ఆలపాటి మధు
ఫొటోలు: ఎం. గోపీకృష్ణ

Heroine Sumalatha

ఆ ఆలోచన ఆయనకు ఎప్పుడూ లేదు!
07-04-2019 00:25:57
సుమలతా అంబరీశ్‌… ఈ ఎన్నికల వేళ మారుమోగుతున్న పేరు. నిన్నటి వరకు బహుభాషా నటి, కన్నడ రెబల్‌ స్టార్‌ అంబరీశ్‌ సతీమణి మాత్రమే! నేడు… భర్తను ఆరాధించిన ప్రజల ఆకాంక్షలు నెరవేర్చేందుకు పిడికిలి బిగించిన ధీశాలి. కర్ణాటకలోని మండ్య లోక్‌సభ స్థానం నుంచి స్వతంత్ర అభ్యర్థిగా బరిలో నిలిచిన ఆమె… జనతాదళ్‌(ఎస్‌) ముఖ్యమంత్రి కుమారస్వామి తనయుడు, హీరో నిఖిల్‌తో ఢీకొంటున్నారు. బాల్యంలో ఒడుదొడుకులు… రాజకీయాల్లోకి రాగానే ఎదురుదెబ్బలు… అన్నింటికీ ఎదురొడ్డి గెలుపుపై ధీమాతో దూసుకుపోతున్న సుమలత అంతరంగం ఇది…
సినిమాల్లోకి ఎలా వచ్చారు?
నాకు ఏడేళ్ల వయస్సులోనే నాన్న మాకు దూరమయ్యారు. మేం ఐదుగురు పిల్లలం. అందరి బాధ్యతా అమ్మ భుజాలపై పడింది. అయితే నేను పదో తరగతి చదువుతుండగా అనుకోకుండా సినిమాల్లో నటించే అవకాశం వచ్చింది. ఒకటో రెండో అనుకున్నా… కానీ అవకాశాలు పెరిగి, ఏకంగా చదువు ఆపేయాల్సి వచ్చింది. చివరకు సినిమానే జీవితంగా మారిపోయేంతగా అనుబంధం ఏర్పడింది. తెలుగు, కన్నడ, తమిళ, మళయాళం, హిందీ భాషలన్నింటిలోను నటించాను. ఆ తర్వాత కన్నడంలో రెబల్‌స్టార్‌గా రాణిస్తున్న అంబరీశ్‌తో పెళ్లయింది.
సహ నటులలానే రాజకీయాలలోకి రావాలనుకున్నారా?
సినిమాల్లో బిజీగా గడిపే కాలమది. అప్పట్లో నేను నటిస్తున్న అన్ని భాషలలోనూ ప్రముఖ నటులు రాజకీయాల వైపు వచ్చి రాణించారు. ఎన్నో సినిమాల్లో రాజకీయ ఇతివృత్తం కలిగిన పాత్రలు పోషించాను. కానీ ఎప్పడూ అటువైపు వెళ్లాలని ఆలోచించలేదు. ఆంధ్రప్రదేశ్‌, తమిళనాడు, కర్ణాటకలోనూ ఎందరో నటులు రాజకీయ పార్టీలు స్థాపించినా… ఏ పార్టీలోకీ వెళ్లాలని కానీ, ప్రచారాలు చేయాలని కానీ అనుకోలేదు.
 
అంబరీశ్‌ రాజకీయాల్లోకి ఎలా వచ్చారు?
ఇరువురం సినిమా రంగంలో బిజీగా గడిపే రోజులలోనే పెళ్లి చేసుకున్నాం. అప్పట్లో అంబరీశ్‌ను ఒక నటుడుగానే కాకుండా… కర్ణాటక చిత్ర పరిశ్రమ పెద్ద దిక్కుగా భావించేవారు. అదే సమయంలో అంబరీశ్‌ రాజకీయాల వైపు దృష్టి సారించారు. ఆయనకు తన సొంత జిల్లా మండ్య అంటే ఎక్కడ లేని అభిమానం. పండుగలు, పెళ్లిళ్లు… మండ్యలో ఏ కార్యక్రమం జరిగినా వెళ్లేవారు. అక్కడి ప్రజలతో మమేకమైపోయేవారు. ఆయనది విభిన్న జీవనశైలి. కష్టమని ఎవరొచ్చినా సాయం చేసేవారు. అందుకే ఆయన్ను ‘అభినవ కర్ణుడ’ని ప్రజలు పిలుచుకునేవారు.
 
ఆయన కేంద్ర మంత్రిగా ఉన్నప్పుడు మీరు ఏవైనా సలహాలిచ్చేవారా?
అంబరీశ్‌ ఎప్పుడూ సామాన్యుల గురించి ఆలోచించేవారు. ఆయనకు సలహాలిచ్చేంతటి పరిస్థితి మాకుండేది కాదు. ఎక్కువమందితో మాట్లాడేవారు. వారిలో అధికారులు, రైతులు, సినిమా రంగానికి చెందినవారుండేవారు. అందరి అభిప్రాయాలూ విని ఒక కచ్చితమైన నిర్ణయం తీసుకునేవారు. కావేరీ నదీ జలాల విషయంలో వివాదం తలెత్తినప్పుడు, కర్ణాటక ప్రజల పక్షాన నిలబడి కేంద్ర మంత్రి పదవికి రాజీనామా చేశారు. రాష్ట్రంలో పేదలకు మంచి చేసే అవకాశం దక్కిందని సంతోషించేవారు. ప్రచారాలకు దూరంగా, రాష్ట్రమంతటా వేలాదిమంది నిరుపేదలకు సొంతింటి కల సాకారం చేశారు. తన కుటుంబం నుంచి మరెవరినీ రాజకీయాల్లోకి తేవాలన్న ఆలోచన ఆయనకు ఎప్పుడూ ఉండేది కాదు.
మరి మీరు రాజకీయాల వైపు ఎలా నడిచారు?
అంబరీశ్‌ ఉన్నంత కాలం… ‘రాజకీయాలలోకి రావాలి… పదవులు అనుభవించాల’ని నేనెప్పుడూ అనుకోలేదు. ఆయన మాకు దూరమయ్యాక మండ్య జిల్లాలో లెక్కలేనన్ని సంతాప సభలు జరిగాయి. అంతటి అభిమానం అక్కడి ప్రజలది! ఆ సభలకు మా అబ్బాయి అభిషేక్‌తో వెళ్లాను. ప్రతి చోటా ఒకటే డిమాండ్‌… ‘ అంబరీశ్‌ అంటే మాకు ప్రాణం. ఆయనను మా కుటుంబ సభ్యుడిగా భావించాం. ఆయన ఆకాంక్షలు నెరవేరాలంటే మీరు రాజకీయాల్లోకి రావాలి’ అని! కానీ నేను అవేమీ పట్టించుకోలేదు. దీంతో వారు ‘అంబి (అంబరీశ్‌ను ప్రజలు ముద్దుగా పిలిచే పేరు) ఆశయాలు సాధించే దిశగా రాజకీయాల్లోకి రండి. లేదంటే ఈ సభల తర్వాత మాకు కనిపించొద్దు’ అన్నారు. ఏ పల్లెకెళ్లినా ఇదే డిమాండ్‌. అంబరీశ్‌ తర్వాత నా కొడుకే జీవితం అనుకున్నా. కానీ ఇంతమంది నన్ను అంబి రూపంలో ప్రాణం కంటే గొప్పగా అభిమానిస్తున్నారని తెలిసి భావోద్వేగానికి లోనయ్యాను. ఆ క్షణమే మండ్య నుంచి పోటీ చేయాలని నిర్ణయించుకున్నా.
 
కానీ, అంబరీశ్‌ పనిచేసిన కాంగ్రెస్‌ను ఎందుకు కాదనుకున్నారు?
కాంగ్రె్‌సలో ఉన్నప్పుడు అంబరీశ్‌ ఎన్నో పదవులు అనుభవించారు. అందుకే నేను సైతం అదే పార్టీ ద్వారా వెళ్లాలని అనుకున్నా. కానీ కాంగ్రెస్‌ పార్టీతో పొత్తు ఉన్నందున ఈ సీటు జేడీఎ్‌సకు వెళ్లింది. రాజకీయాలు చేయాలనీ, పదవులు పొందాలనీ, ఇంకేదో చేయాలనీ, మా అబ్బాయి భవిష్యత్తుకు బాటలు వేయాలనీ నాకెప్పుడూ లేదు. మండ్య ప్రజలతో కలిసి ఉండటమే నా భవిష్యత్తు అనుకున్నా. అయితే మండ్యలో కాకుండా బెంగళూరు దక్షిణ లేదా ఉత్తర నుంచి పోటీ చేయాలనీ, లేదంటే రాజ్యసభ సీటిస్తామని కాంగ్రెస్‌ చెప్పింది. జేడీఎస్‌ కూడా నన్ను ఎమ్మెల్సీని చేసి, మంత్రి పదవి ఇస్తామంది. సరే అంటే పదవి వచ్చేస్తుంది. కానీ నాకు ఆ పదవి కంటే మండ్య ప్రజలతో అనుబంధమే ముఖ్యమనుకున్నా.
కన్నడనాట ఎన్నికల్లో ఇప్పుడు మండ్యనే ప్రముఖంగా మారింది కదా!
మండ్యలో ఎన్నికలంటే ఆత్మాభిమానానికీ… అధికార పాలనకూ మధ్య జరుగుతున్న పోరాటం. నేను నామినేషన్‌ వేసినప్పటి నుంచి అధికార పార్టీ అడ్డంకులు సృష్టిస్తూనే ఉంది. నామినేషన్‌కు జనమొస్తే జీర్ణించుకోలేకపోయారు. నా సొంత పిల్లల్లాంటి సినీ హీరోలు దర్శన్‌, యశ్‌లు ప్రచారానికొస్తే బెదిరిస్తున్నారు. దీనికంతటికీ కారణం సీఎం కుమారస్వామి తనయుడు నిఖిల్‌ జేడీఎ్‌స-కాంగ్రె్‌సల ఉమ్మడి అభ్యర్థిగా ఇక్కడ పోటీ చేయడమే. ముఖ్యమంత్రి, ముగ్గురు మంత్రులు, ఐదుగురు శాసనసభ్యులు… ఇంతమంది కలిసి నిఖిల్‌ తరపున ప్రచారం చేస్తున్నారు. నిఖిల్‌ నామినేషన్‌లో తప్పులపై కేంద్ర ఎన్నికల సంఘానికి ఫిర్యాదు చేశా. నాపై కసితో సుమలత పేరున్న మరో ముగ్గురి చేత నామినేషన్లు వేయించారు. నా వ్యక్తిగత జీవితం గురించి, నా కులం గురించీ ఇష్టమొచ్చినట్లు మాట్లాడుతున్నారు. నా ఫోన్‌ ట్యాప్‌ చేశారు. ఇవేవీ పట్టించుకోని నేను ప్రశాంతంగానే ఉన్నా. కానీ ఉత్కంఠ అంతా ప్రత్యర్థుల్లోనే కనిపిస్తోంది.
ప్రచారంలో సుమలత ప్రత్యేకతలేంటి?
ప్రచారంలోనే కాదు… సుమలత అంటే ఎప్పుడూ సౌమ్యంగా ఉండాలనుకుంటా. కానీ అంబరీశ్‌ను సోదరుడనీ, తమ కుటుంబం సభ్యుడనీ చెప్పుకున్నవారు, ఆయనకు పాదాభివందనాలు చేసినవారే ఇప్పుడు నాపై వ్యక్తిగత ఆరోపణలు చేస్తున్నారు. ఎవరెన్ని విమర్శలు చేసినా పట్టించుకోను. పాజిటివ్‌ దృక్పథంతో ముందుకు వెళుతున్నా.
మీ అబ్బాయి అభిషేక్‌ను రాజకీయాలలోకి తీసుకొస్తారా?
అభిషేక్‌ ఇప్పుడే తొలి సినిమాలో నటిస్తున్నాడు. ఆ రంగంలో రాణించి, జీవితమంటే ఏంతో తెలుసుకోవాలి. ఎటువైపు నడవాలనేది వాడి నిర్ణయానికే వదిలేశాను. రాజకీయాలలోకి వస్తానంటే వద్దనేది లేదు.
 
గెలిస్తే ఏం చేయాలనుకుంటున్నారు?
గెలిచిన వెంటనే మండ్యను సింగపూర్‌ చేస్తానని చెప్పడం లేదు. అలాంటి వాగ్దానాలు చేయను. మండ్య ప్రజలు ఎదుర్కొనే సమస్యలు తెలుసుకున్నా. వాటికి కేంద్రం ద్వారా వచ్చే నిధులతో అభివృద్ధి చేసి చూపిస్తాను. ఇక ఓడిపోతే… ప్రజల తీర్పును గౌరవిస్తా. కానీ మండ్య ప్రజల అభిమానానికి మాత్రం దూరమవ్వను. జీవితకాలం వారితోనే కలిసివుంటా.
 
 
చిరంజీవి, రజనీకాంత్‌లను ఆహ్వానించలేదు…
చిరంజీవి, రజనీకాంత్‌లతో కలసి చాలా చిత్రాలు చేశాను. సహనటులుగానే కాదు… వారిద్దరూ నాకు సన్నిహితులు. అంబరీశ్‌కు వారంటే ఎంతో ఇష్టం. ఇరువురూ అపార అనుభవం కలిగినవారు. నా రాజకీయరంగ ప్రవేశాన్ని అభినందించారు. కానీ ప్రచారాలకు నేను ఆహ్వానించలేదు. అయితే మీడియాలో ప్రచారం జరుగుతోంది. అటువంటి ఆలోచన ఏదీ ప్రస్తుతానికి లేదు.
 
అమ్మ, ఆయనే నాకు స్ఫూర్తి…
నా చిన్నప్పుడే నాన్న చనిపోతే… ఐదుగురు పిల్లలను మా అమ్మ పెంచి పెద్ద చేసింది. ఇందుకు ఆమె పడిన కష్టాలు చూశాను. అందుకే నాకు అమ్మకు మించిన స్ఫూర్తి ఎవరూ లేరు. ఆ తర్వాత అంబరీశ్‌తో గడిపిన 27 ఏళ్లలో ఎన్నో నేర్చుకున్నా. కష్టంలో ఉండేవారి పట్ల దయ, ఎలాంటి పరిస్థితుల్లోనైనా ప్రేమాభిమానాలు చూపడం ఆయనలోని ప్రత్యేకత. సమాజంలో నేటికీ మహిళలంటే తక్కువనే అభిప్రాయాలు పూర్తిగా పోలేదు. ఎన్నికలలో పోటీ చేస్తే ఆప్తులు, బంధువులు కూడా గేలి చేస్తున్నారు. వీటన్నింటికీ ఎదురు నిలిచి ముందుకెళ్లాలనేది… మా అమ్మ, ఆయన నుంచే నేర్చుకున్నా.
 
సేకరణ: హిందూపురం రవి
ఫొటోలు: కె.ఎన్‌.శివణ్ణ

director Gowtam Tinnanuri

నానీకి కథ నచ్చలేదు అనుకున్నా!

జెర్సీ… టాలీవుడ్‌ని మరో మెట్టెక్కించిన సినిమాగా ప్రేక్షకులతోపాటు సినీ వర్గాలూ ప్రశంసిస్తున్నాయి. ఆంధ్రా, నైజాం, సీడెడ్‌ ప్రాంతాలూ… ఏ, బీ, సీ సెంటర్లూ అన్న తేడా లేకుండా అంతటా కలెక్షన్లు కురిపిస్తున్న ‘జెర్సీ’ వెనక కీలకవ్యక్తి దర్శకుడు గౌతమ్‌ తిన్ననూరి. సుఖంగా ఉన్న సాఫ్ట్‌వేర్‌ ఉద్యోగం వదిలి సినిమాల కోసం వచ్చి ఎదుర్కొన్న కష్టాల్నీ,  జెర్సీ కోసంపడ్డ శ్రమనీ, తన విజయం వెనకున్న వ్యక్తుల్నీ గుర్తుచేసుకుంటున్నాడిలా…

మా సొంతూరు రాజమండ్రి. అక్కడే ఇంటర్మీడియెట్‌ వరకూ చదువుకున్నా. 2004లో గుడ్లవల్లేరులో ఇంజినీరింగ్‌ పూర్తిచేశాక దిల్లీ వెళ్లి ఎంబీఏ చేశా. తర్వాత బెంగళూరు యాక్సెంచర్‌లో ఐటీ కన్సల్టెంట్‌గా చేరా. చదువుకునే రోజుల్లో ‘మంచి ఉద్యోగం సంపాదిస్తే జీవితంలో అంతకంటే ఏం కావాలి’ అనుకునేవాణ్ని. కానీ ఉద్యోగంలో చేరిన కొన్నేళ్లకే ఇంకేదో కావాలీ, చెయ్యాలీ అనిపించింది. అప్పటికే బెంగళూరులో స్టార్టప్‌ల సందడి బాగా ఉండేది. కొద్దిమంది ఫ్రెండ్స్‌తో కలిసి ఆ ప్రయత్నమూ చేశాను. కానీ అవేవీ కార్యరూపం దాల్చలేదు. అప్పుడే హైదరాబాద్‌లో ఉంటున్న స్కూల్‌ ఫ్రెండ్‌ ఫోన్‌ చేసి సినీ హీరో అయ్యే ప్రయత్నాల్లో ఉన్నట్టు చెప్పాడు. అప్పుడు నాకో ఆలోచన వచ్చింది. ‘ఒక వెబ్‌సైట్‌ పెట్టి అందులో సినిమాల్లోకి రావాలనుకునేవాళ్లు ప్రొఫైల్స్‌ పెడితే, వాటిని దర్శకనిర్మాతలు చూసి ఆఫర్లు ఇచ్చేలా చేస్తే…’ అన్నాను. వాడూ సరే అన్నాడు. హైదరాబాద్‌లో ఉంటేనే ఇది సాధ్యమని, ఇక్కడకు వచ్చి డెలాయిట్‌లో చేరాను.

అనుకోకుండా సినిమాల్లోకి…
మా వెబ్‌సైట్‌కి అనుకున్న స్పందన రాలేదు. ఆ తర్వాత కూడా మా ఫ్రెండూ నేనూ సినిమాల గురించే మాట్లాడుకునేవాళ్లం. వాడికి కొన్ని కథల ఆలోచనలు ఉండేవి. స్కూల్‌ రోజుల నుంచీ చిన్న చిన్న కథలూ, కాన్సెప్ట్‌లు రాయడం నాకు అలవాటు. మావాడి ఆలోచనలకి నా అనుభవాన్ని జోడించి కథలు రాసేవాణ్ని. అలా రాసే క్రమంలో ఒక కథ పూర్తిస్థాయి సినిమా స్క్రిప్టుగా తయారైంది. దాన్ని నిర్మాణ సంస్థలకు అమ్మే ప్రయత్నం చేశాం. అప్పుడు ఒకాయనకి మా కథ నచ్చి ‘డబ్బు పెడతా, మీరే డైరెక్షన్‌ చెయ్యండి’ అన్నాడు. నా ఫ్రెండ్‌ దర్శకుడిగా, నేను అసిస్టెంట్‌ డైరెక్టర్‌గా సినిమా మొదలుపెట్టాం. ఫుల్‌టైమ్‌ పనిచేయాలని ఉద్యోగానికి రాజీనామా చేశాను. ఓ ఆరు నెలలు పూర్తిగా సినిమాకి కేటాయించాలనుకున్నాను. ఎప్పుడైనా షూటింగ్‌ చూడ్డం తప్పించి సినిమా తీసిన అనుభవం మాకు లేదు. అయినా కష్టపడి నెలరోజుల్లో షూటింగ్‌ పూర్తిచేశాం. మా ఫ్రెండ్‌ హైదరాబాద్‌లో సినిమా పనులు చూసుకుంటే, పోస్ట్‌ ప్రొడక్షన్‌ పనుల కోసం నేను చెన్నై వెళ్లాను. ఆ పనులు జరుగుతుండగానే నిర్మాత చేతులు ఎత్తేశాడు. ఆలోపు చెన్నైలో మా సినిమాకి పనిచేసిన టెక్నీషియన్స్‌ అందరూ నాకు ఫ్రెండ్స్‌ అయిపోయారు. వాళ్లతో పనిచేస్తున్నపుడే సినిమా తీయడం గురించి అవగాహన వచ్చింది. ఇష్టమూ పెరిగింది. అక్కడే వాళ్లకి అసిస్టెంట్‌గా ఉంటూ ఎడిటింగ్‌, సౌండ్‌ మిక్సింగ్‌… లాంటివి తెలుసుకున్నాను. 2011-12 మధ్య దాదాపు ఏడాదిన్నరపాటు అక్కడ పనిచేశా. 2012 చివర్లో మళ్లీ
హైదరాబాద్‌ వచ్చి సొంతంగా కథలు రాసేవాణ్ని. వాటిని ఎవరికైనా ఇద్దాం అని నిర్మాతల్ని సంప్రదించేవాణ్ని. కానీ సరైన స్పందన వచ్చేది కాదు. అప్పుడే డైరెక్షన్‌ వైపు వెళ్లాలనుకున్నాను.

హిట్‌ అంటే నమ్మలేదు!
కొంతమంది నిర్మాతల్ని కలిసి ‘మళ్లీరావా’ స్క్రిప్టుని వినిపించినా ఎవరూ ముందుకు రాలేదు. అప్పుడే రాహుల్‌ యాదవ్‌ సినీ నిర్మాణంలోకి అడుగుపెట్టే ప్రయత్నాలు చేస్తున్నాడు. ఎవరో స్టోరీ చెబుతామంటే, విని సరిగ్గా జడ్జ్‌ చేయడానికి ఒకరు తోడుంటే బావుణ్నని చూస్తున్నాడు. ఆ సమయంలో ఒక ఫ్రెండ్‌ నన్ను రాహుల్‌కి పరిచయం చేశాడు. ఇద్దరమూ వెళ్లి కథ విన్నాం. బయటకు వచ్చాక ‘కథ ఎలా ఉంది’ అని అడిగాడు. ‘నేను చెప్పలేను’ అన్నాను. ‘లేదు చెప్పాలి’ అని గుచ్చి గుచ్చి అడిగితే నచ్చలేదని చెప్పాను. దాంతో రాహుల్‌ అతడికి ‘నో’ చెప్పేశాడు. అది జరిగిన వారం తర్వాత ఫోన్‌చేసి ‘నీ దగ్గర కథ ఉందన్నావు అది నాకు చెబుతావా’ అన్నాడు. తనకు ‘మళ్లీరావా’ స్క్రిప్టు ఇస్తే, చదివి నచ్చిందన్నాడు. ‘నాకూ పరిశ్రమ కొత్త… నేను 30 శాతం బడ్జెట్‌ పెడతాను. మిగిలిన 70 శాతం పెట్టేవాళ్లు ఎవరైనా ఉంటారేమో చూద్దాం’ అన్నాడు. నేను ఒక్క షార్ట్‌ఫిల్మ్‌ కూడా తీయలేదు… అయినా నా మీద నమ్మకంతో కొంతైనా డబ్బు పెడుతున్నాడంటే ఎలా కాదనగలను… అందుకే ఆ ప్రతిపాదనకు ఓకే చెప్పాను. ఇద్దరం కలిసి పార్ట్నర్‌ కోసం ఎంత వెతికినా దొరకలేదు. రోజులు గడిచిపోతున్నాయి. రాహుల్‌ ఓరోజు వచ్చి ‘నేనే పూర్తి బడ్జెట్‌ పెడతాను’ అన్నాడు. నామీద సానుభూతితో అలా అంటున్నాడేమోనని ‘వద్దు ఇంకొన్నాళ్లు వేచి చూద్దాం’ అన్నాను. తను మాత్రం చేద్దాం అన్నాడు. అప్పుడు నాకో ఐడియా వచ్చింది. ‘ఒక అయిదు నిమిషాల డెమో వీడియో తీద్దాం. అది బాగా వస్తే ముందుకు వెళ్దాం. లేకపోతే వద్దు’ అని రాహుల్‌కి చెప్పాను. అతను ఓకే అన్నాడు. నా కథలో భాగమైన ఒక పాటని తీశాను. అది అందరికీ నచ్చింది.  దాంతో మా ప్రాజెక్టు పట్టాలెక్కింది. ఇద్దరు వ్యక్తుల మధ్య ప్రేమ టీనేజ్‌లో, ఇరవైల్లో, ఇంకాస్త పెద్దయ్యాకా ఎలా ఉంటుందనేది కథ. సుమంత్‌కి కథ చెబితే నచ్చిందన్నారు. డెమో వీడియోకి పాట రాసిన కేకే, సంగీతం అందించిన శ్రావణ్‌ భరద్వాజ్‌, కెమెరామేన్‌గా పనిచేసిన సతీష్‌ ముత్యాల వీళ్లనే సినిమాకీ తీసుకున్నాను. సినిమా పూర్తిచేసి బయ్యర్లకి చూపిస్తే బాగుందన్నారు కానీ కొనడానికి వెనకాడారు. రాహుల్‌ మరో సాహసం చేసి సొంతంగా రిలీజ్‌ చేశాడు. 2017 డిసెంబరు ఎనిమిదిన రిలీజ్‌ అయింది. ఆరోజు ఉదయం ప్రసాద్స్‌ ఐమ్యాక్స్‌లో సినిమా చూస్తున్నాను. ప్రేక్షకుల నుంచి స్పందన బాగుంది. కానీ అక్కడ ఉన్నవారిలో చాలామంది మా టీమ్‌లోవాళ్లూ, బంధువులూనూ. అందుకని ఇంటర్వెల్‌ తర్వాత ఆర్టీసీ క్రాస్‌రోడ్స్‌లోని దేవి థియేటర్‌కి వెళ్లాను. మార్నింగ్‌ షో స్టార్ట్‌ అయింది. లోపల చూస్తే 30-40 మంది కనిపిస్తున్నారు. ‘చచ్చింది గొర్రె’ అనుకున్నాను. బయటకు వచ్చాక ప్రసాద్స్‌లో షో చూసిన మావాళ్లంతా ఫోన్‌చేసి సినిమా బాగుందని చెబుతున్నారు. నాకు నమ్మబుద్ది కాలేదు. మొదటి సినిమా కదా, సరిగ్గా తీశానా లేదా అన్నది నా సందేహం. వెబ్‌సైట్లలో రివ్యూలు బాగా వచ్చాయి. మార్నింగ్‌ షోకి 10 శాతం సీట్లు నిండితే మేట్నీకి 50 శాతం, ఫస్ట్‌షోకి 80 శాతం నిండాయని రిపోర్ట్‌ వచ్చింది. అప్పుడు ఊపిరి పీల్చుకున్నాను. తక్కువ బడ్జెట్‌లో తీయడంవల్ల మా పెట్టుబడికి మంచి లాభాలే వచ్చాయి.

హిట్‌ తర్వాత పాఠాలు
‘మళ్లీరావా’ తర్వాత చాలామంది నిర్మాతలు ఫోన్లు చేసి కథ ఉంటే చెప్పమన్నారు. కానీ బ్రేక్‌ తీసుకుంటానని చెప్పి ఊరుకున్నాను. ‘మళ్లీరావా’ తీస్తున్నపుడు కొన్ని ఇబ్బందుల్ని ఎదుర్కొన్నాను. నేను ఎవరి దగ్గరా అసిస్టెంట్‌గా పనిచేయలేదు. మెరుగవ్వాలంటే శిక్షణ అవసరమనిపించింది. అప్పుడు ముంబయిలోని ‘న్యూయార్క్‌ ఫిల్మ్‌ అకాడమీ’లో నిర్వహించే మూడు నెలల స్క్రీన్‌ప్లే కోర్సులో శిక్షణ తీసుకున్నాను. సినిమా అనుభవానికి అది తోడయ్యేసరికి నా రాతలో చాలా మార్పు వచ్చింది. ఉదయం పూట క్లాసుకి వెళ్తూనే, సాయంత్రం కథలు రాసుకునేవాణ్ని. శిక్షణ పూర్తిచేసి హైదరాబాద్‌ తిరిగి వచ్చేసరికి చేతిలో రెండు కథలు ఉన్నాయి.

‘మళ్లీరావా’ని ఓ ఆప్‌లో చూశారట నిర్మాత నాగ వంశీ. ‘నాకు బాగా నచ్చింది, ఏదైనా కథ ఉంటే చెప్పు’ అని ఫోన్‌చేసి చెప్పారు. అప్పుడే ‘జెర్సీ’ కథని చెప్పాను. ఆయనకి బాగా నచ్చింది. ‘హీరోగా ఎవరిని అనుకుంటున్నావు’ అన్నారు. నానీ పేరు చెప్పాను. ఆయన అపాయింట్‌మెంట్‌ తీసుకున్నారు. నానీ కథ విన్నంతసేపు ఎలాంటి ఎక్స్‌ప్రెషనూ ఇవ్వలేదు. ‘ఏంటీ ఈయనకి నచ్చడంలేదా’ అనుకున్నాను మనసులో. ఫస్ట్‌ హాఫ్‌ విన్నాక… ‘సెకండ్‌ హాఫ్‌ కూడా ఇంతే బావుంటుందా’ అన్నారు. అప్పుడు ధైర్యం వచ్చింది. సెకండ్‌ హాఫ్‌ కూడా విన్నాక… ‘బాగుంది, చేద్దాం’ అన్నారు. సచిన్‌ గొప్ప క్రికెటర్‌ ఎలా అయ్యాడన్న విషయం మీద హర్షభోగ్లే స్పీచ్‌ ఇస్తూ, టాప్‌-10లో అందరూ సచిన్‌ అంత టాలెంట్‌ ఉన్నవాళ్లే ఉంటారు. కానీ యాటిట్యూడ్‌ కారణంగా సచిన్‌ నంబర్‌వన్‌ అయ్యాడని చెప్పారు. మరి మిగిలిన తొమ్మిది మంది పరిస్థితి ఏంటన్న ఆలోచన నుంచి పుట్టిందే జెర్సీ కథ. ఈ కథకి ఆత్మ మానవ సంబంధాలూ, భావోద్వేగాలు. క్రికెట్‌ అనే కాకుండా ఫుట్‌బాల్‌, బిజినెస్‌, సినిమా… వీటిలో దేన్నైనా నేపథ్యంగా ఎంచుకోవచ్చు. కానీ నాకు క్రికెట్‌ గురించి తెలుసు కాబట్టి ఆ నేపథ్యమైతే చెప్పడానికి సులభంగా ఉంటుందని కథ అలా రాసుకున్నాను. అదే సమయంలో ఆటలో సహజత్వం లేకపోతే ప్రేక్షకుల్ని మెప్పించలేం. అందుకే ప్రొఫెషనల్‌గా కనిపించడానికి ప్రత్యేకంగా నానీ క్రికెట్‌లో శిక్షణ తీసుకున్నారు. షూటింగ్‌ సమయంలో మాతోపాటు కోచ్‌ డానియల్‌ కూడా ఉండి షాట్స్‌ ఓకే చెప్పాకే వాటిని ఫైనల్‌ చేసేవాళ్లం. హైదరాబాద్‌లోని వివిధ అకాడమీల్లోని 250 మంది క్రికెటర్లని ఎంపికచేసి వాళ్లతో షూటింగ్‌ చేశాం. ఒక ఫిజియో, డాక్టర్‌ కూడా మాతో ఉండేవారు.

చాలావరకూ సహజంగా ఆడిస్తూ వాటినుంచి చాలా క్లిప్‌లు తీసుకున్నాం. స్లిప్‌లో ఒక క్యాచ్‌ కోసం రెండున్నర గంటలపాటు ప్రయత్నించామంటే అర్థం చేసుకోండి. సినిమాలో న్యూజిలాండ్‌ జట్టుగా కనిపించింది ఇంగ్లాండ్‌కి చెందిన లివర్‌పూల్‌ కౌంటీ టీమ్‌. ఆటగాళ్లతోపాటు వాళ్ల కోచ్‌, ఫిజియో కూడా వచ్చారు. దాంతో సినిమాలో సహజత్వం వచ్చింది. సినిమా బాగా తీశానంటే ఆ క్రెడిట్‌ నా ఒక్కడిదే కాదు, మా టీమ్‌ అందరిదీ. ‘మళ్లీ రావా’కి పనిచేసిన నా డైరెక్షన్‌ డిపార్ట్‌మెంట్‌ అంతా ఈ సినిమాకీ పనిచేసింది. వివేక్‌ సాగర్‌, వీరూ… నాకంటే అనుభవజ్ఞులు. మధ్యలో ఏ ప్రాజెక్టూ చేయకుండా నా రెండో సినిమా కోసం వేచి చూశారు. మిగతా విభాగాలకీ మంచి సాంకేతిక నిపుణుల్ని ఎంపికచేశాం. జెర్సీలాంటి హిట్‌ కెరీర్‌లో రెండో సినిమాగా రావడం నిజంగా నా అదృష్టం. కొద్దిరోజులు సినిమా ప్రపంచానికి దూరంగా స్నేహితులూ, కుటుంబ సభ్యులతో గడుపుతాను. ఆ దశలోనే మళ్లీ ఏదో ఒక అనుభవం కథ రాసేందుకు స్ఫూర్తినిస్తుంది.


ఆమె సహకారం…

నా శ్రీమతి సుధ. మాది ప్రేమ వివాహం. ఇంజినీరింగ్‌లో నా క్లాస్‌మేట్‌. పెళ్లయిన రెండేళ్లకే ఉద్యోగం మానేశాను. సినిమా ప్రయత్నంలో అయిదేళ్లపాటు ఉద్యోగానికి దూరంగా ఉన్నాను. ఆ సమయంలో తన జీతంతో ఇంటిని నడిపించేది.
* మాకో అబ్బాయి. పేరు… కార్తీక్‌.
* నాన్న గణేష్‌బాబా రిటైర్డ్‌ ప్రభుత్వ ఉద్యోగి. అమ్మ నాగమణి గృహిణి. రాజమండ్రిలోనే ఉంటారు. నా సినిమా రిలీజ్‌ ఉందంటే కచ్చితంగా హైదరాబాద్‌ వస్తారు. అమెరికాలో ఉండే మా చెల్లి కూడా వచ్చేస్తుంది.
* సినిమా తీస్తున్నన్నిరోజులూ అదే ప్రపంచం. ఖాళీ దొరికితే పుస్తకాలూ, జర్నల్స్‌ చదువుతాను. చరిత్ర పుస్తకాలంటే బాగా ఇష్టం. స్ఫూర్తినిచ్చే ప్రసంగాలు వింటాను.

Heroine Priyadarshini (Hello)

ఎప్పటికైనా డైరెక్షన్‌ చేస్తా!
 

2017లో ‘హలో’ అంటూ తెలుగు ప్రేక్షకుల్ని పలకరించింది కల్యాణి ప్రియదర్శన్‌. అమ్మాయి బావుంది, బాగా చేసింది అనుకున్నారంతా. ఆమె ప్రముఖ దర్శకుడు ప్రియదర్శన్‌, అలనాటి నటి లిజీల తనయ అని ఆ తర్వాతే తెలిసింది. తాజాగా ‘చిత్రలహరి’లో లహరిగా మరోసారి నటిగా మార్కులు కొట్టేసింది. సినిమా కుటుంబం నుంచి వచ్చిన ఈ అమ్మాయి తన కెరీర్‌కు సంబంధించిన ప్రశ్నలకు ఇలా బదులిచ్చింది…

సినిమా మీ జీవితంలోకి ఎప్పుడొచ్చింది?
చిన్నప్పుడు స్కూల్‌కి సెలవులొస్తే నాన్నతోపాటు షూటింగ్‌కి వెళ్లిపోయేదాన్ని. నాన్న చాలా బిజీ డైరెక్టర్‌. ఏడాది పొడుగునా సినిమాలు చేసేవారు. సెట్‌లో నాన్న తన పనిని చాలా ఎంజాయ్‌ చేస్తారు. నేను కూడా రోజంతా ఆడుతూపాడుతూ టైమ్‌పాస్‌ చేసేదాన్ని. ‘సెలవులు అయిపోయాయి. మళ్లీ స్కూల్‌కి వెళ్లాలి’ అంటే, అప్పుడే అయిపోయాయా అనుకునేదాన్ని. కాస్త పెద్దయ్యాక అమ్మ సినిమాల్ని టీవీలోనే ఎక్కువగా చూశాను. అలా చిన్నప్పట్నుంచీ సినిమా నా జీవితంలో భాగం అయిపోయింది. సినిమాలంటే ప్రత్యేకమైన ఇష్టం ఏర్పడింది.

ఏం చదువుకున్నారు?
సినిమాల్లోకి వెళ్తానని తెలుసు. కానీ ఏ విభాగంలో అన్న క్లారిటీ లేదు. ‘ముందు బాగా చదువుకో. చదువుద్వారానే నీకు మిగిలిన వాళ్లకంటే భిన్నంగా, ఉన్నతంగా ఆలోచించే సామర్థ్యం వస్తుంది’ అని చెప్పేవారు నాన్న. సింగపూర్‌లో చదువుకుంటూనే నాటకరంగానికి సంబంధించిన కోర్సునీ చేశాను. అక్కడే యాక్టింగ్‌, డైరెక్షన్‌ రెంటినీ నేర్చుకున్నాను. తర్వాత న్యూయార్క్‌ వెళ్లి పార్సన్‌ స్కూల్‌ ఆఫ్‌ డిజైన్‌ నుంచి ఆర్కిటెక్చర్‌ కోర్సు చేశాను. అక్కడ రంగస్థల సంస్థ ‘బ్రాడ్‌వే’ ఆధ్వర్యంలో ప్రదర్శించే నాటకాల్లో తెరవెనక పాత్ర పోషించాను. అప్పటికీ నా సినిమా కెరీర్‌ ఏ విభాగంలో అన్న క్లారిటీ లేదు. అమెరికా నుంచి ఇండియా వచ్చాకే యాక్టింగ్‌వైపు వెళ్లాలనుకున్నాను. మనిషి కదలికల్ని బట్టి డిజైన్‌ ఉండాలని ఆర్కిటెక్చర్‌ చెబుతుంది. అలాగే సినిమాలోని నా పాత్రని బట్టి నా బాడీ లాంగ్వేజ్‌, డ్రెస్సింగ్‌ అన్నీ ఉండేలా చూసుకుంటాను. ఆ విధంగా నా చదువు నాకు ఉపయోగపడుతోంది.

సినిమాల్లోకి ఎలా వచ్చారు?
నాది సున్నిత స్వభావం. ఎవరైనా విమర్శిస్తే దాన్ని చాలా సీరియస్‌గా తీసుకునే రకం. అందుకే నా స్వభావానికి యాక్టింగ్‌ సరిపోదు అనుకునేదాన్ని. సినిమా ప్రపంచానికి దగ్గరగా పెరిగినదాన్ని కాబట్టి సినిమాలకి దూరంగా ఉండలేను. అందుకని తెరవెనక ఏదైనా విభాగాన్ని ఎంచుకోవాలనుకున్నాను. అమెరికాలో డిజైనింగ్‌ కోర్సు చేస్తున్నపుడు ఆర్ట్‌ డైరెక్షన్‌ వైపు వెళ్దామనుకున్నాను. నాన్నా, ఆర్ట్‌ డైరెక్టర్‌ సాబు సిరిల్‌ మంచి స్నేహితులు. ఫ్యామిలీ ఫ్రెండ్స్‌ కూడా. అందుకే సిరిల్‌ అంకుల్‌కి సహాయకురాలిగా ‘క్రిష్‌ 3’, ‘ఇరుముగన్‌’ సినిమాలకి పనిచేశాను. అలా సినిమాల్లో ఆర్ట్‌ డిపార్ట్‌మెంట్‌లో అరంగేట్రం చేశాను.

తెరమీదకు రావాలన్న నిర్ణయం?
మొదట్నుంచీ అమ్మానాన్న నాకు పూర్తి స్వేచ్ఛనిస్తూ పెంచారు. ఎప్పుడూ ‘ఇది చెయ్యి, అది చెయ్యకు’ అని చెప్పలేదు. ఏదైనా విషయం గురించి వాళ్ల అభిప్రాయం చెబుతారు కానీ, నేను ఏ నిర్ణయం తీసుకున్నా మద్దతిస్తారు. ఇక నేను తెరమీద కనిపిస్తే ప్రేక్షకులు నా నటనని మొదటిరోజు నుంచీ అమ్మా, నాన్నల సామర్థ్యంతో పోలుస్తారు. అలాంటపుడు వచ్చే విమర్శల్ని తట్టుకోలేనేమో అన్న సందిగ్ధంలోనే చాన్నాళ్లు ఉండిపోయాను. కొన్నాళ్లు ఆలోచించాక ‘ఈ ఒక్క విషయమే నన్ను ఆపుతోంది. దాన్ని పక్కనపెట్టి పనిచేస్తా’ అనుకున్నాను. ఆ తర్వాత నాన్నతో విషయం చెప్పాను. నాన్న సినిమా ద్వారా నేను పరిచయం కావొచ్చు. కానీ నేను సొంతంగా అవకాశం  తెచ్చుకుంటే, అది నాకూ, పరిశ్రమకీ కూడా మంచిదన్నారు.

‘హలో’ ఛాన్స్‌ ఎలా?
తెలుగు సినిమా ద్వారా పరిచయం అవుతానని నేనెప్పుడూ అనుకోలేదు. నేను మలయాళీని. చెన్నైలో చదువుకోవడంవల్ల తమిళం కూడా తెలుసు. ఈ రెండు పరిశ్రమల్లో ఏదో ఒకచోట అరంగేట్రం చేస్తే బావుంటుందన్న ఆలోచన ఉండేది. ‘హలో’ దర్శకుడు విక్రమ్‌కుమార్‌ కథ చెప్పాక నో చెప్పడానికి నాకు కారణం దొరకలేదు. అంతా విధి రాత. ఆ సినిమా కూడా అదే అంశంమీద ఉంటుంది. సినిమా పట్టాలెక్కడానికి ఇంకా పదిరోజులు ఉందనగా నేను సంతకం చేశాను. ఆర్ట్‌ డిపార్ట్‌మెంట్‌లో పనిచేసిన అనుభవంవల్ల మొదట్లో సెట్‌లో అడుగుపెట్టగానే అన్నీ సవ్యంగా ఉన్నాయా లేదా అని చూసేదాన్ని. నేను హీరోయిన్‌ అన్న సంగతి తర్వాత గుర్తొచ్చి నా క్యారెక్టర్‌ గురించి ప్రధానంగా దృష్టిపెట్టాలని నాకు నేను చెప్పుకునేదాన్ని. వారం రోజుల తర్వాతే ఆర్ట్‌ డైరెక్షన్‌ సంగతి మర్చిపోగలిగాను. అప్పట్నుంచీ సెట్స్‌లో మిగతా అంశాల్లో మరీ ఎక్కువగా ఇన్‌వాల్వ్‌ అవ్వకుండా జాగ్రత్తపడ్డాను. ఆ సినిమా సమయంలో మంచి టీమ్‌తో పనిచేశానన్న సంతృప్తి కలిగింది. నాకు తెలుగు రాదు. అందుకే ముందు రోజే నాకు డైలాగులు ఇచ్చేసేవారు. విక్రమ్‌కుమార్‌ నన్ను క్యారెక్టర్‌కి తగ్గట్టు బాగా తీర్చిదిద్దారు. ఆ సినిమాలోని నా పాత్ర పేరు
‘జున్ను’తో నన్ను ఇప్పటికీ సోషల్‌ మీడియాలో ప్రస్తావిస్తుంటారు. అది చూడగానే నవ్వొస్తుంది.

అమ్మానాన్నల పాత్ర ఏంటి?
నాన్న దర్శకుడే కాదు, మంచి నటుడు కూడా. ఇక అమ్మ గురించి చెప్పేదేముంది. వాళ్లిద్దరూ నన్ను చేయిపట్టుకుని నడిపిస్తుంటారని అంతా అనుకుంటుండొచ్చు. కానీ ‘హలో’ సమయంలో నేను ఎలా చేస్తున్నానూ, ఎలాంటి డ్రెస్సులు వేసుకుంటున్నానూ… వంటి విషయాల్ని ఒక్కరోజు కూడా అడగలేదు వాళ్లు. షూటింగ్‌కి వచ్చి చూసిందీ లేదు. నేను ఒక్కదాన్నే షూటింగ్‌కి వస్తుంటే చాలామంది ఆశ్చర్యపోయేవారు. ఆ సినిమా టీజర్‌ వచ్చాక అందరిలానే అమ్మానాన్నా నా వర్క్‌ని చూశారు. సినిమా చూశాక అమ్మ భావోద్వేగానికి లోనై నన్ను 10 నిమిషాలు కౌగిలించుకుని ఏడ్చేసింది. తర్వాత డైరెక్టర్‌ చేతులు పట్టుకునీ ఏడ్చేసింది. నాన్న నాకు మంచి విమర్శకుడు. చిన్నప్పట్నుంచీ ఏదైనా పొరపాటు చేస్తే దాన్ని లోతుగా విశ్లేషించి చెప్పేవారు. మొదటి సినిమాలో నా పాత్రకు పూర్తిగా న్యాయం చేయగలనన్న నమ్మకం నాన్నకి లేదు. ఆ సినిమా చూశాక నన్ను ఏమీ అనలేదు. అదే ఆయనిచ్చిన కాంప్లిమెంట్‌.

‘చిత్రలహరి’ అనుభవాలు చెప్పండి?
దాదాపు ఏడాదిన్నర తర్వాత ‘చిత్రలహరి’తో మళ్లీ తెలుగు ప్రేక్షకుల ముందుకు వచ్చాను. ‘లహరి’ పాత్రలో ఈతరం అమ్మాయిలు తమని చూసుకున్నారు. ఈసారి తెలుగు నేర్చుకుని నా పాత్రకు నేనే డబ్బింగ్‌ చెప్పాను. డబ్బింగ్‌ సమయంలో డైరెక్షన్‌ టీమ్‌ చాలా హెల్ప్‌ చేశారు. దర్శకుడు కిశోర్‌ తిరుమల చాలా పొయెటిక్‌గా డైలాగులు రాస్తారు. పొరపాటుగా పలికి వాటి తీవ్రతని తగ్గించకూడదని ప్రతి పదం అర్థం తెలుసుకుని మరీ చెప్పేదాన్ని. ఈ సినిమా షూటింగ్‌ చాలా సరదాగా గడిచిపోయింది. ఓసారి నా పుట్టినరోజు గురించి డిస్కషన్‌ వచ్చింది. ‘ఆరోజు నీకు ఏం గిఫ్ట్‌ కావాలి’ అని అడిగాడు తేజూ. ఐపాడ్‌ కావాలన్నాను నవ్వుతూ. సరదాగా అడిగాడు అనుకున్నాను. కానీ పుట్టినరోజు నాడు ఐపాడ్‌ పట్టుకుని వచ్చాడు. అంత ఫ్రెండ్లీ నేచర్‌ తనది. ఈ సినిమాతో నటనలోనూ, తెలుగు భాషలోనూ చాలా మెరుగయ్యానని చెప్పాలి. ప్రి రిలీజ్‌ ఫంక్షన్‌రోజు తెలుగులోనే మాట్లాడాను. కానీ ఇంకా బాగా నేర్చుకోవాలి.

మీరు మోహన్‌లాల్‌ ఫ్యానా?
మలయాళ సూపర్‌స్టార్‌ మోహన్‌లాల్‌ మాకు ఫ్యామిలీ ఫ్రెండ్‌. ఆయన్ని ‘అంకుల్‌’ అని పిలుస్తాను. మా రెండు కుటుంబాలూ కలిసి ఐరోపా పర్యటనకు వెళ్లిన రోజులు నాకింకా గుర్తే. ఆయన సినిమాల్ని చూస్తూ పెరిగిన నాకు ఆయన ఫీడ్‌బ్యాక్‌ చాలా ముఖ్యం. అందుకే నా మొదటి సినిమాను ఆయనకు చూపించాను. సినిమా చూశాక కౌగిలించుకున్నారు. ఆయనకు సినిమా నచ్చిందని ఆ స్పర్శతో నాకు అర్థమైంది. అంకుల్‌ వాళ్లబ్బాయి ప్రణవ్‌ కూడా నాకు మంచి ఫ్రెండ్‌. చాలా సింపుల్‌గా ఉంటాడు. తనూ సినిమాల్లోకి వచ్చాడు. ప్రణవ్‌తో కొద్దిరోజులు మాట్లాడితే ఏ అమ్మాయి అయినా ఇతణ్ణి ఇష్టపడుతుంది. ఎవరైనా మంచి స్క్రిప్టుతో వస్తే కచ్చితంగా ప్రణవ్‌, నేనూ కలిసి పనిచేస్తాం.

సినిమా ఎంపిక ఎలా?
20 ఏళ్ల తర్వాత వెనక్కి తిరిగి చూసుకుంటే, నేను గర్వంగా ఫీలయ్యే పాత్రలు కొన్నయినా ఉండాలనేది నా లక్ష్యం. అందుకే స్క్రిప్టు నచ్చితే అయిదు నిమిషాలుండే పాత్ర అయినా చేస్తాను. వారసురాలిగా అమ్మానాన్నల గౌరవాన్ని నిలబెట్టే బాధ్యత నాపైన ఉంటుంది. ఆ విషయాన్నీ కథ ఓకే చేసినపుడు ఆలోచిస్తాను. నిజానికి కొత్తవాళ్లకి ఛాయిస్‌లు ఎక్కువ ఉండవు. కానీ కథ నచ్చకపోతే నేను చేయను. నటన పరంగా ఏ భాష అయినా పెద్దగా తేడా ఉండదు. నాకు తెలుగు బాగా రాదు కాబట్టి, ఇక్కడ డైరెక్టర్‌ చెప్పినట్టు చేస్తాను. మలయాళం, తమిళం తెలుసుకాబట్టి, డైలాగులో అంతర్లీనంగా ఉన్న అర్థం తెలుసుకుని నా ఆలోచనలకు అనుగుణంగా నటిస్తాను. డైరెక్టర్‌ని బట్టి కూడా అప్రోచ్‌ మారుతుంది. భవిష్యత్తులో మూడు భాషల్లోనూ చేస్తాను.

అమ్మానాన్నా విడిపోయారా?
అవును… అయిదేళ్లకిందట విడిపోయారు. మాకోసం మాత్రం కలిసి మాట్లాడుకుంటారు. నాకు మాత్రం వాళ్లు దూరమైన ఫీలింగ్‌ లేదు. నిజంగా నాకూ, తమ్ముడికీ ఏరోజూ ఎలాంటి లోటూ రాకుండా చూసుకున్నారు,చూసుకుంటున్నారు. వాళ్లతో ప్రతి విషయాన్నీ పంచుకుంటాను. వాళ్లూ అంతే. దానికి తోడు చిన్నప్పట్నుంచీ నా నిర్ణయాలు నేనే తీసుకునేలా పెంచారు. ఇప్పుడు స్క్రిప్టులు నేనే విని సినిమాలు ఎంపిక చేసుకుంటాను.

ఏ సినిమాలు చేస్తున్నారు?
తెలుగులో శర్వానంద్‌తో ఓ సినిమా చేస్తున్నాను. అది త్వరలోనే రిలీజవుతుంది. తమిళంలో ‘హీరో’, ‘మానాడు’ చేస్తున్నాను. హీరో పక్కా కమర్షియల్‌ సినిమా, ‘మానాడు’ రాజకీయ నేపథ్యంతో సాగే కథ. మోహన్‌లాల్‌ అంకుల్‌తో నాన్న చేస్తున్న మలయాళీ సినిమా ‘మరక్కర్‌’లో చిన్న పాత్ర చేస్తున్నాను. అది పీరియడ్‌ సినిమా. 16వ శతాబ్దంలో పోర్చుగీసువాళ్లు ఇండియాకి వచ్చిన సమయం నాటి కథ.

మీ జీవిత లక్ష్యం?
జీవితంలో ఒక్క సినిమాకైనా డైరెక్షన్‌ చేయాలనేది నా లక్ష్యం.

Lyricists Bhuvanachandra – Vennelakanti


బాగా రాయకపోతే ఇంటికెళ్లాలన్నారు

ఒకరు పాటలో ఆర్ద్రత నింపితే.. ఇంకొకరు పాటకు రసికత పూస్తారు. ఒకరు మాట లోతు వెదికెతే.. ఇంకొకరు మాటను ఎవరెస్టుకు తీసుకువెళతారు. ఒకరు ఎయిర్‌ఫోర్స్‌ నుంచి పాటలవైపు వస్తే… ఇంకొకరు కవిత్వం నుంచిసినిమాలకు వచ్చారు. వీళ్లేవరంటే… శేష పూర్ణానంద పెద గురురాజు, రాజేశ్వర ప్రసాద్‌… వీరేం పాటలు రాశారు? అని మీ కళ్లు ఇంత పెద్దవయ్యాయి కదా! వాళ్లిద్దరూ భువనచంద్ర, వెన్నెలకంటి. పైరెండు అసలు పూర్తిపేర్లు. ఈ ఇద్దరూ ఒకరినొకరు ఇంటర్వ్యూ చేస్తే..

వెన్నెలకంటి: ఎయిర్‌ ఫోర్స్‌ నుంచి ఇటువైపు గాలి ఎలా మళ్లింది?
భువనచంద్ర: చివరి నాలుగు సంవత్సరాలు విజయవాడలో పనిచేశాను. అప్పుడు ప్రముఖ రచయిత్రి తెన్నేటి హేమలత గారు నా పాటలు బాగున్నాయని మద్రాసుకి తన మేనకోడలు జలంధర, ఆమె భర్త, ప్రఖ్యాత నటుడు చంద్రమోహన్‌ల దగ్గరికి పంపించారు. నాకు మొదటి అవకాశం ఇచ్చింది విజయ బాపినీడు గారు. నా ఉద్దేశం తెలుసుకున్న తరువాత మాట తీసుకున్నారు.. బాగా రాస్తే మద్రాసులో ఉండాలి, లేకపోతే వాపస్‌ ఊరెళ్లిపోవాలని. ‘నాకూ పెళ్లాం కావాలి’ తమిళ మాతృకకి కారులో పంపించారు. టైటిల్‌ సాంగ్‌ కావాలన్నారు కదా అని టైటిల్స్‌ వరకు చూసి పాట రాసుకొని వెనక్కొచ్చాను. ఆశ్చర్యపోయారు. నా పాట చూసి ఆయనే మద్రాసులో ఉండిపొమ్మన్నారు. ఓఎన్‌జీసీలోనూ ఉద్యోగం వచ్చింది. తర్వాత సినిమాల్లోకొచ్చేశా.

వె: రాయడం ఎప్పుడు మొదలుపెట్టారు?
భు: ఎయిర్‌ఫోర్స్‌లో చేరాక పాటలు రాయడం మొదలుపెట్టాను. పాటలు, కవితలు అన్నీ కలిపి నాలుగు వేలు రాసుకున్నాను. నా కోసం. సినీ రంగానికి వచ్చిన తరువాత మరొక రెండు వేలు రాసుకున్నాను. అవి నా డైరీల్లో భద్రంగా ఉన్నాయి. ‘మరల తెలుపనా ప్రియా’ వంటి హిట్‌ పాటలు కొన్ని ఇలా ముందు రాసి పెట్టుకున్నవే.

వె: మీరు రాయకూడదనుకున్న పాటలున్నాయా?
భు: అమ్మ, అక్క సెంటిమెంట్‌ పాటలు రాయను. ఎందుకో గాని అవి అనుభూతి, వివరణలకు అందనివని అనిపిస్తుంది. అయినా కరుణాకర్‌ రెడ్డి గారి పట్టుదల మీద ‘బ్యాండ్‌ బాలు’కి తల్లి మీద పాట రాయాల్సొచ్చింది. ‘అక్క’ సీరియల్‌దీ అదే పరిస్థితి. అయితే, ఆ పాట పాడిన బాలు గారు తమను పెంచి పెద్ద చేసిన అక్కను తలచుకున్నారు. చాలా సంతోషంగా అనిపించింది.

వె: మీ మీద పడిన ముద్ర గురించి మీ అభిప్రాయం?
భు: (నవ్వు) నాకొచ్చిన పాటల్లో అల్లరి పాలెక్కువ. కొసరాజు గారనగానే ‘జానపద’, సముద్రాల గారికి ‘భక్తి’, కృష్ణశాస్త్రి గారికి ‘భావ గీతాలు’, శ్రీశ్రీ గారికి ‘విప్లవం’ అని పేర్లు ఏర్పడిన్నట్టుగా నామీద ‘శృంగార, హుషారైన గీతాలన్న ముద్ర పడింది. సంతోషం. ఈ పాటలన్నీ నిజంగా హుషారుగా రాశాను. హీరోని బట్టి మాటలను ఉపయోగించాను. డ్యూయెట్‌లలో నిజానికి పెద్ద అర్థం ఉండదు. ప్రేయసీ ప్రియులు ఎంతసేపూ ఏం మాట్లాడుకుంటారు? ఏమీ ఉండదు. అయినా ఉపయోగించే పదాల్లో ఇంటిమసీ ఉండాలి. ఒక తీయదనాన్ని తీసుకురావాలి. పాట విన్నా, చూసినా హుషారనిపించాలి. ఇదంతా రాయడాన్ని బాగా ఆస్వాదించాను. వీటితోపాటు చాలా మంచి భావయుక్తంగా ఉండే పాటలు రాసే అవకాశాలు కూడా వచ్చాయి. అందుకు భగవంతుడికి ధన్యవాదాలు.

మా మనసులకు వయసు అంటదుఆకాశంలో ఎగురుతూ వెళ్లే సంగీతాన్ని, సాహిత్యాన్ని నేలకు దింపి సామాన్యుడికి అందించింది సినిమా మాత్రమే. ఈ సంగీతాన్ని గాని, సాహిత్యాన్ని గాని చులకనగా చూడకూడదు. సినీ రచయితలైనందుకు మేము గర్వపడుతున్నాం. ఎప్పుడూ హుషారైన పాటలు రాస్తూంటాం, కొత్తదనాన్ని వెతికి వాటిలో జొప్పిస్తుంటాం. అందుకే మా మనసులకి వయసు అంటదు.
ప్రమాణాలు మారుతుంటాయి1955- 60 చివరిదాకా తెలుగు సినిమాకి స్వర్ణయుగం. అద్భుతాలు అనదగిన సినిమాలు, పాటలు వచ్చాయి. అద్భుతమైన పద విన్యాసాలు, చెప్పీచెప్పని అందమైన భావాలు వెల్లడయ్యాయి. 70ల వరకు ప్రమాణాలు మారలేదు. అప్పటి ఉదాత్తమైనటువంటి పేర్లు, పాత్రలు ఉన్న దగ్గరి నుంచి నెగెటివ్‌ షేడ్స్‌ ఉన్న పేర్లు, పాత్రల వరకు సినిమా మారింది. తరం మారినప్పుడంతా సంబోధన, కట్టూబొట్టూ మారతాయి. ప్రమాణాలు మారతాయి. ఇది సహజమైన విషయం. ఆ మారుతున్న ప్రమాణాలే పాటలను కూడా నిర్దేశిస్తాయి.
థియేటరే నా మహాగురువుభువనచంద్ర: నీ రచనల గురించి చెప్పు బుల్లెబ్బాయ్‌!
వెన్నెలకంటి: 11 ఏళ్ల వయసులో ఆటవెలదిలో ‘భక్త దుఃఖనాశ పార్వతీశ’ మకుటంతో శతకం రాశాను. 13 ఏళ్లకి కందంలో లలితా శతకం రాశాను. కాలేజీకొచ్చాక ఒక శ్రీరామనవమి రోజు 108 పద్యాలు రాశాను. అభ్యుదయ కవిత్వం పరిచయమయ్యాక, స్టేట్‌ బ్యాంక్‌ ఆఫ్‌ ఇండియాలో చేరాక  ‘ఉషోదయం ఆపలేవు’ కవితా సంపుటిని కూర్చాను. ‘ఆత్మావత్‌ సర్వభూతాని’, ‘యత్ర నార్యస్తు పూజ్యంతే’ సాంఘిక నాటికలు రచించాను.భు: అంత చిన్న వయసులో అంత భాష ఎలా అలవడింది తమ్ముడూ!?
వె:అంతా నా మహాగురువు దయ. (నవ్వు) నెల్లూరులో మా ఇంటి దగ్గర విజయలక్ష్మి టాకీసుండేది. అన్నీ పాత సినిమాలే, ఎక్కువగా పౌరాణికాలే ఆడేవి. ఒక్కొక్కటీ రెండుమూడు సార్లైనా చూసేవాణ్ణి. అలా అంతో ఇంతో భాష పట్టుబడింది. అందుకే ఆ థియేటరే నాకు మహాగురువు. ఆ తరువాత ఒక కవి సమ్మేళనంలో నాగభైరవ కోటేశ్వరరావు గారు పరిచయమై తదనంతరం నాకు గురువు, తండ్రి అయ్యారు. ఆయన పేరుతో పదేళ్లుగా ఏడాదికొకసారి అవార్డ్‌ ఇస్తున్నాను.

భు: నీ సినీ జీవితంలో మరచిపోలేని వ్యక్తులు?
వె: నాకు మొదటి అవకాశం ఇచ్చిన నటులు ప్రభాకర్‌ రెడ్డి గారు. నేనీ స్థితిలో ఉన్నందుకు కారణమైన ఎస్పీ బాలసుబ్రహ్మణ్యం గారు. కోదండపాణి గారు బాలసుబ్రహ్మణ్యం గారి అవకాశాల కోసం ఎంత కృషి చేశారో ఈయన నాకోసం అంతకంటే ఎక్కువే చేశారు. శేష గిరీశం సంగీతానికి పాటలు రాయడం వల్ల సినిమా పాటలు రాయడం తేలికైంది. నేను బ్యాంక్‌లో పని చేస్తుండగా నటుడు, నాటక దర్శకుడు వై.కామేశ్వరరావు బాలు గారికి పరిచయం చేశారు. నేను కవిత్వంలో అన్ని శాఖాలూ రాసినా.. ‘నీకు పాట మీద పట్టుంది. దాన్ని గట్టిగా పట్టుకో’ అని సూచించింది పాత్రికేయుడు   ఎం.వి.ఎస్‌ ప్రసాద్‌. ఈ ఐదుగురినీ ఎప్పటికీ మరచిపోలేను.

భు: నీ పాటల్లో కొన్ని మరపురాని వాటి గురించి చెప్పు?
వె: నా మొదటి పాటే లాలి పాటవ్వడం (చిన్ని చిన్ని కన్నయ్యకు వెన్నెల జోల) నా అదృష్టం. ‘మా వూరి మహారాజు’లో రాసిన ‘అమ్మా! నువ్వొకసారి బతకాలమ్మా’ పాటకు విలువ నేను అనుభవించినప్పుడు తెలిసింది. ఇక ‘మావయ్య అన్న పిలుపు’ గురించి చెప్పి తీరాల్సిందే. ఆ పాటని ఉన్నదున్నట్టు పెట్టమంటే భార్గవ ఆర్ట్స్‌ గోపాలరెడ్డి గారు అలాగే చేశారు. విశేషం ఏంటంటే.. ఆ తరువాత నా ఫ్రెండ్స్‌ శ్రీమతులు, అభిమానులు, అమెరికాలో ఉన్నవాళ్లూ అన్నయ్య అనడం మొదలుపెట్టారు. రాఖీ రోజున తప్పక ఫోన్‌ చేస్తారు.

భు: పిల్లలు శశాంక్‌, రాకేందులలో మాటకు ఎవరిని, పాటకు ఎవరిని పెట్టుకుంటావ్‌?
వె: వాళ్ల బలాలు నాకు తెలుసు కాబట్టి పెద్దబ్బాయ్‌ శశాంక్‌తో మాటలు, చిన్నవాడు రాకేందుతో పాటలు రాయించుకుంటా.

- గుడిమెళ్ల మాధురి, చెన్నై

artist bharat

నన్ను గుర్తుపట్టడం లేదు

తెలుగు తెరపై మెరిసిన బాల నటులు ఎంతోమంది. కానీ భరత్‌ వేసిన ముద్ర ప్రత్యేకమైనది. బొద్దుగా కనిపిస్తూ… ప్రత్యేకమైన హావభావాలు, సంభాషణలతో తెలుగు ప్రేక్షకుల్ని కడుపుబ్బా నవ్వించాడు. చిట్టినాయుడుకి నేను పెద్ద అభిమానిని అని ఇటీవల అగ్ర దర్శకుడు త్రివిక్రమ్‌ ఓ వేడుకలో చెప్పారు. ‘రెడీ’లో ఆ పాత్రపై భరత్‌ వేసిన ముద్ర అలాంటిది.  మొన్నటిదాకా మాస్టర్‌ భరత్‌  అని పిలిపించుకున్న ఆయన… ఇప్పుడు ఫ్రెండ్‌ భరత్‌గా మారిపోయాడు. అల్లు శిరీష్‌ కథానాయకుడిగా నటిస్తున్న ‘ఏబీసీడీ’లో స్నేహితుడిగా నటిస్తున్నాడు. ఈ సందర్భంగా భరత్‌ చెప్పిన కబుర్లు…

* చాలా విరామం తర్వాత.. పూర్తిగా మారిపోయి తిరిగొచ్చారు?
చదువు కోసమే కొన్నాళ్లు సినిమాలకి దూరంగా ఉండాల్సి వచ్చింది. ‘సైజ్‌జీరో’, ‘మిస్టర్‌’ తర్వాత నేను సినిమాలేమీ చేయలేదు. నా వయసు కూడా నా కెరీర్‌పై ప్రభావం చూపించింది. అటు చిన్నపిల్లాడిలా కనిపించలేను, ఇటు పెద్దవాడినీ కాదు. దాంతో నాకు వచ్చే అవకాశాలు కొద్దివరకు తగ్గాయి. మధ్యలో కొన్ని అవకాశాలు వచ్చినా కాదనుకొన్నా. ఇప్పుడు పెద్దవాడిలా మారిపోయాను కాబట్టి స్నేహితుడి పాత్రలు వస్తున్నాయి.

* పరిశ్రమలో మిమ్మల్ని అందరూ గుర్తు పడుతున్నారా?
చాలామంది గుర్తు పట్టడం లేదు. నన్ను నేను పూర్తిగా పరిచయం చేసుకొన్నాక… ‘హేయ్‌ భరత్‌… నువ్వేంటి ఇలా? ఇంతగా మారిపోయావేంటి?’ అని ఆశ్చర్యపోతుంటారు. ‘మిస్టర్‌’ చేస్తున్నప్పుడు రామోజీ ఫిల్మ్‌సిటీలో మా సెట్‌ పక్కనే ‘డీజే’ చిత్రీకరణ జరుగుతుంటే అల్లు అర్జున్‌ అన్నని కలవడానికి వెళ్లా. ‘హాయ్‌ అన్నయ్యా…’ అని పలకరించా. ఆయన హాయ్‌ అమ్మా… అంటూ  మళ్లీ తన పనిలో బిజీ అయిపోయారు. కాసేపయ్యాక ‘అన్నయ్యా… నేను భరత్‌ని. హ్యాపీ, బద్రీనాథ్‌ సినిమాల్లో మీతో కలిసి చేశాను’ అని చెప్పా. ‘హేయ్‌.. భరత్‌ నువ్వా? చాలా మారిపోయావ్‌’ అంటూ మాట్లాడారు. అలా నన్ను చూసి షాకైపోయినవాళ్లే ఎక్కువ.

* బొద్దుగా ఉన్న మీరు ఇంత నాజూగ్గా ఎలా తయారయ్యారు?
అందరూ నేను సినిమాల కోసమే అలా బొద్దుగా మారానేమో అనుకుంటుంటారు. అది నిజం కాదు. నేను భోజన ప్రియుడిని. మా అమ్మ చేతి వంటలంటే ఎంత ప్రాణమో చెప్పలేను. అలా బాగా తిని లావైపోయా. ఇలా స్లిమ్‌ అవ్వడానికి కూడా సినిమాలు కారణం కాదు.  జలుబు వచ్చిందని డాక్టర్‌ దగ్గరికి వెళ్లినా… నువ్వెందుకు ఇంత లావుగా ఉన్నావు, వెంటనే తగ్గాలని చెప్పేవారు. దాంతో ఎలాగైనా తగ్గాలని నిర్ణయించుకొని డాక్టర్లని సంప్రదించా. ఇష్టమైన ఆహారం మానేసి ఉడకబెట్టిన కూరగాయలు, కాస్త అన్నమే తినమని చెప్పారు. అప్పుడు నా పరిస్థితిని చూడాల్సింది మీరు. ‘ఏంట్రా ఈ జీవితం… ఇవి తినడానికేనా బతికేది’ అంటూ తెగ బాధపడిపోయా (నవ్వుతూ). కానీ నా అనారోగ్యాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకొని కొన్నాళ్లు డైట్‌ మెయింటెయిన్‌ చేశా. దాంతో ముప్పై కేజీలు తగ్గా.

* అప్పుడూ-ఇప్పుడూ సెట్‌లో ఎలాంటి తేడాల్ని చూస్తున్నారు?
తేడా అంటే అప్పుడు అందరూ నా దగ్గరికి వచ్చి ముద్దు చేసేవారు. ఇప్పుడు ఎవ్వరూ ముద్దు చేయడం లేదు (నవ్వుతూ). ‘అప్పట్లో హీరోయిన్లంతా నీ దగ్గరికి వచ్చి బుగ్గలు గిల్లీ… ముద్దులు పెట్టుంటారు కదా. అదృష్టవంతుడివి’ అంటూ అల్లు శిరీష్‌ ఇప్పుడు ఆటపట్టిస్తుంటారు.

* చిన్నప్పుడు మీరు చేసిన సినిమాల్ని ఇప్పుడు చూసుకుంటుంటే ఏమనిపిస్తుంటుంది?
నా కామెడీని మాత్రం నేను బాగా ఆస్వాదిస్తుంటాను. మామూలుగా అయితే మనం చేసిన పాత్రలు మనకు అంత గొప్పగా అనిపించవు. నాకు మాత్రం నేను బాగా నచ్చుతున్నా.

* పరిశ్రమలో మీకుమంచి స్నేహితులంటే ఎవరు?
పరిశ్రమలో నాకు పరిచయమైన తొలి స్నేహితుడు, ఒకే ఒక్క స్నేహితుడు వెన్నెల కిషోర్‌. నాకు గేమ్స్‌ అంటే చాలా ఇష్టం. ‘దూసుకెళ్తా’ సినిమా సమయంలో ఖాళీ దొరికినప్పుడంతా సెల్‌ఫోన్‌ గేమ్స్‌తోనే కాలక్షేపం చేసేవాణ్ని. వెన్నెల కిషోర్‌కి కూడా గేమ్స్‌ అంటే ఇష్టం. అలా మేమిద్దరం స్నేహితులమయ్యాం. నేను స్లిమ్‌గా మారాక నా లుక్‌ని కూడా ఆయనే ట్విటర్‌లో పెట్టారు. ఇలియానా, జెనీలియా, అనుష్క… వీళ్లంతా నాకు బాగా ఇష్టం. అనుష్క అయితే నన్ను బ్రదర్‌ అని పిలుస్తుంటారు.

* చదువుల్లో మీరు బాగా చురుకా?
సినిమాల వల్ల చాలా రోజులు స్కూల్‌కి డుమ్మా కొట్టాల్సి వచ్చేది. కానీ చదువుల్లో వెనకబడలేదు. మా టీచర్లు, మా అమ్మ సహకారం వల్లే అంత బాగా చదివేవాణ్ని. షూటింగ్‌ గ్యాప్‌లో తినడం, చదువుకోవడమే నా పని. నోట్సు తీసుకొని బట్టీ పట్టడం కాకుండా… టెక్ట్స్‌ బుక్‌లు మాత్రమే చదివేవాణ్ని. పాఠాల్ని పూర్తిగా అర్థం చేసుకొంటే చాలనుకొనేవాణ్ని. అలా చదవడమే నాకు ప్లస్సయింది. ఇప్పుడు ట్రెడిషనల్‌ చైనీస్‌ మెడిసిన్‌ చదువుతున్నా. ఒక డాక్టర్‌ దగ్గర ప్రాక్టీస్‌ కూడా చేస్తున్నా.

అదే టర్నింగ్‌ పాయింట్‌

చిన్నప్పట్నుంచే సాంస్కృతిక కార్యక్రమాలంటే ఇష్టం. ఒక కార్యక్రమంలో నేను వేదికపై చేసిన సందడిని ఏవీఎమ్‌ సంస్థవారు చూసి నాకు టెలివిజన్‌ ధారావాహికలో నటించే అవకాశం ఇచ్చారు. ఆ తర్వాత తమిళంలో ‘నైనా’ అనే సినిమాలో నటించా. కమల్‌హాసన్‌ ‘పంచతంత్రం’లో నటించడం నాకెరీర్‌కి టర్నింగ్‌. అందులో నన్ను చూసి శ్రీనువైట్ల ‘ఆనందమానందమాయె’ సినిమాలో అవకాశమిచ్చారు.

తెలుగు అలామా నాన్న తెలుగువారు, అమ్మ తమిళనాడుకి చెందినవారు. నాన్న కేంద్ర ప్రభుత్వ ఉద్యోగి. ఏజీఎస్‌ ఆఫీసులో చెన్నైలో పనిచేస్తుంటారు. నా చిన్నప్పుడు హైదరాబాద్‌లోనే ఎక్కువగా గడిపా. మా బాబాయ్‌, అత్తమ్మవాళ్లు ఇక్కడే ఉంటారు. దాంతో తెలుగు మాట్లాడటమే నాకు అలవాటైంది.

- నర్సిమ్‌ ఎర్రకోట, ఫొటో: జయకృష్ణ

తెలుగు కథ… హిందీ సినిమా!

తెలుగు కథ… హిందీ సినిమా!
 

ఎఫ్‌2, ఆర్‌ఎక్స్‌ 100, అర్జున్‌రెడ్డి… ఇవి తెలుగు సినిమాలు మాత్రమే కాదు, హిందీలో రీమేక్‌ అవుతున్న మన కథలు కూడా! తెలుగు సినిమాలు ఇతర భాషల్లో రీమేక్‌ అవ్వడం, ఇతర భాషా కథలు తెలుగులోకి రావడం కొత్తేమీ కాదు గానీ, ఇటీవల కాలంలో మన కథలు మునుపెన్నడూలేని విధంగా ఇతర చిత్ర పరిశ్రమల్ని ఆకర్షిస్తున్నాయి. బాలీవుడ్‌, కోలీవుడ్‌, శాండల్‌వుడ్‌… అందరూ తెలుగు కథని ఆసక్తిగా వింటున్నారు.

టాలీవుడ్‌లో సెన్సేషనల్‌ హిట్‌
‘అర్జున్‌రెడ్డి’… బాలీవుడ్‌లో ‘కబీర్‌ సింగ్‌’ పేరుతో రూపొందుతోంది. ఈ సినిమా కథతోపాటు, దర్శకుణ్నీ బాలీవుడ్‌ తీసుకుంది. అర్జున్‌రెడ్డి దర్శకుడు సందీప్‌రెడ్డి వంగా హిందీ వెర్షన్‌కీ దర్శకత్వం వహిస్తున్నాడు. షాహిద్‌ కపూర్‌, కియారా అడ్వాణీ నటీనటులు. గతేడాది విడుదలైన మరో సంచలన చిత్రం ‘ఆర్‌ఎక్స్‌ 100’. ఈ సినిమా కూడా బాలీవుడ్‌ని ఆకర్షించింది. వెంటనే ఆ సినిమా హిందీ హక్కులు కొనేశారు అక్కడి నిర్మాతలు. వెనకటి తరం హీరో సునీల్‌ శెట్టి తనయుడు అహాన్‌ ఈ సినిమాతో హీరోగా పరిచయమవుతున్నాడు. సంక్రాంతికి విడుదలై బ్లాక్‌బస్టర్‌ అయిన బొమ్మ ‘ఎఫ్‌2’ కూడా బాలీవుడ్‌కి వెళ్తోంది. ఈ సినిమాతో దిల్‌రాజు నిర్మాతగానూ అక్కడ అరంగేట్రం చేయబోతున్నారు. ఇవి మాత్రమే కాదు, ప్రవీణ్‌ సత్తారు దర్శకత్వంలో వచ్చిన ‘ఆపరేషన్‌ గరుడవేగ’ అదే బాటలో ఉంది. ఇంకా ఆ జాబితాలో గీత గోవిందం, గూఢచారి కూడా చేరబోతున్నాయి. మరోవైపు తమిళం, కన్నడలోనూ మన సినిమాలు తరచూ రీమేక్‌ అవుతున్నాయి. అర్జున్‌ రెడ్డి, ఆర్‌ఎక్స్‌100,  గీత గోవిందం వీటిని తమిళంలోనూ రీమేక్‌ చేయబోతున్నారు.

కలెక్షన్లు అదుర్స్‌…
గతేడాది బాలీవుడ్‌లో అత్యధిక కలెక్షన్లు వసూలు చేసిన సినిమాల్లో భాగీ-2, సింబా ఉన్నాయి. టైగర్‌ ష్రాఫ్‌ హీరోగా నటించిన భాగీ-2 తెలుగులో వచ్చిన ‘క్షణం’ సినిమాకి రీమేక్‌ కాగా, సింబా… జూనియర్‌ ఎన్టీఆర్‌ సినిమా ‘టెంపర్‌’కి రీమేక్‌. రణ్‌వీర్‌ సింగ్‌ హీరోగా నటించిన ‘సింబా’ గతేడాది డిసెంబరులో విడుదలై బాక్సాఫీసు దగ్గర రూ.400 కోట్లు వసూలు చేసింది. భాగీ 2 రూ.250 కోట్లు రాబట్టింది. ఈ సినిమానే కాదు, టైగర్‌ ష్రాఫ్‌ తన కెరీర్‌ని తెలుగు సినిమా రీమేక్‌లతోనే నిర్మించుకున్నాడని చెప్పాలి. అతడి పరిచయ చిత్రం హీరో పంటీ(పరుగు), రెండో సినిమా భాగీ(వర్షం) కూడా తెలుగు రీమేక్‌లే. ఇవి మాత్రమే కాదు, రౌడీ రాథోర్‌(విక్రమార్కుడు), వాంటెడ్‌(పోకిరి) కిక్‌(కిక్‌)… ఇలా చాలా సినిమాలే మన దగ్గర్నుంచి అక్కడికి వెళ్లాయి. తమిళంలోనూ మన కథలు కనిపిస్తాయి. ఒక్కడు, నువ్వొస్తావంటే నేనొద్దంటానా, బొమ్మరిల్లు, జయం… ఇలా చాలా ఉన్నాయి. కన్నడలోనూ అత్తారింటికి దారేది, కుమారి 21ఎఫ్‌, బృందావనం, దూకుడు లాంటి సినిమాలను రీమేక్‌ చేశారు.

కథ కోసమే…
ఒక సినిమాను తెరకెక్కించాలంటే కథే మూలం. అందుకే ఊహాత్మక కథలతోపాటు పుస్తకాలూ, వాస్తవ సంఘటనలూ, బయోగ్రఫీలూ… ఇలా అన్నిదారులూ వెతుకుతుంటారు సినీ రచయితలు. ఇలా తెరకెక్కించిన కథలు అన్నిసార్లూ విజయవంతమవుతాయని చెప్పలేం. అందుకే ఇతర భాషా చిత్రాలమీదా ఓ కన్నేసి ఉంచుతారంతా. అక్కడ ఏదైనా సినిమాకి హిట్‌ టాక్‌ వస్తే వెంటనే ఆ కథా హక్కుల్ని కొనేస్తారు. హిట్‌ అయిన కథల్ని ఎంచుకుంటే రిస్కు తక్కువ. ఒక విధంగా ఇది విజయానికి దగ్గర దారి కూడా. ఈ కథలకు రూ.2-6 కోట్లు చెల్లించి కథ మీద నమ్మకం ఉండటంవల్ల చిత్రీకరణకు మరింత ఎక్కువ ఖర్చు చేయడానికి సిద్ధమవుతుంటారు నిర్మాతలు. భాష ఏదైనాగానీ, కథ, తీసే విధానం భిన్నంగా ఉంటే కచ్చితంగా హిట్‌ అవుతుందన్న నమ్మకంతోనే రీమేక్‌లకు ఓటేస్తున్నారు. మన కథలతోపాటు స్టార్‌ హీరోల డబ్బింగ్‌ సినిమాలకూ మంచి డిమాండ్‌ ఉంటోంది. మహేష్‌బాబు, ఎన్టీఆర్‌, అల్లు అర్జున్‌, రామ్‌చరణ్‌ సినిమాల హిందీ డబ్బింగ్‌ హక్కుల్ని రూ.10-20 కోట్లకు పైనే చెల్లించి తీసుకుంటున్నారు. యువ దర్శకులూ, రచయితలతో టాలీవుడ్‌ ఇప్పుడు టాలెంట్‌వుడ్‌ అయిపోయింది మరి!